Bron: Mijn Gelderlander
D.C. Lewis, een rocker geketend aan de relipop
In 1970 stond D.C. Lewis binnen twee weken op nummer 1 van de popparades met het lied “Mijn Gebed”, iedereen kende het nummer en er werden maar liefst 150.000 singles van verkocht. Een prachtig begin van een roemrijke carrière, zou je denken. Niets bleek echter minder waar voor de Arnhemse zanger Ruud Eggenhuizen die schuilging achter D.C. Lewis. Het imago van relizanger bleef hem achtervolgen terwijl hij ooit wilde doorbreken als de Nederlandse Tom Jones. Er leek echter geen weg meer terug.
Het begin dat tevens het einde was
Misschien had Ruud Eggenhuizen meteen nee moeten zeggen toen hij werd gevraagd voor “Mijn Gebed”. In eerste instantie leek het hem helemaal niets. Hij liet zich echter door twee doorgewinterde schrijvers/producenten overhalen en scoorde vervolgens binnen enkele weken een gigantische hit. Het hart van de Arnhemse zanger bleef ondanks alle succes met dit religieuze nummer uitgaan naar de rockmuziek. Hij wilde de Nederlandse Tom Jones zijn, geen relizanger.
Waarheen leidt de weg…..
Na het ongekende succes met “Mijn Gebed” werd Ruud gevraagd om een volgend relipop nummer te vertolken. Hij sloeg het aanbod om ‘Waarheen leidt de weg’ uit te brengen resoluut af, om zich te storten op zijn eigen muziek. Hij wilde niet gevraagd worden voor christelijke muziekbijeenkomsten of uitvaartdiensten, hij wilde schitteren met een popnummer. Vervolgens scoorde Mieke Telkamp met “Waarheen…. ” een enorme hit en staat hiermee nog steeds hoog op de uitvaart top 10.
In de schaduw van Het Gebed
D.C. Lewis was vastberaden zijn gestelde einddoel te behalen; een nieuwe hit scoren. Hij deed mee aan het Nationale Songfestival met het nummer “Linda” van Harry Sacksioni maar bereikt hiermee de finale niet. Ook andere pogingen om de hitlijsten te bestormen lopen op niets of weinig uit. Alles lijkt zich af te spelen in de schaduw van die ene hit.
Ziekte bezegelt uiteindelijk zijn lot
Wanneer in 1986 de diagnose fibromyalgie (een spierziekte) wordt gesteld, zijn de klachten van vermoeidheid en pijn verklaard en komt het einde van zijn carrière snel in zicht. Vanuit zijn eigen studio blijft hij nummers schrijven die het grote publiek nooit bereiken. Op 28 april van het jaar 2000 overlijdt D.C. Lewis aan een hartstilstand. Diegene die hem nog kennen, kennen hem van “Mijn Gebed” al had hij het zelf liever anders gezien.
Jongeren terug naar de kerk door relipop?
Wat bezielde Gerrit den Braber en Joop Stokkermans toen ze “Mijn Gebed” schreven en waarom vroegen ze juist deze ietwat controversieel uitziende jonge Arnhemse zanger Ruud Eggenhuizen voor dit religieuze nummer. Wilden ze louter en alleen een hit scoren, in de tijd dat Gospel een ware hype was, of waren er hogere doelen?
Amerikaanse Gospel
Was het wellicht de bedoeling om in navolging van de succesvolle gospelzangers en koren, die garant stonden voor overvolle kerken in Amerika, ook de Nederlandse jeugd weer naar de kerk te krijgen? De neergang van het kerkbezoek, met name onder de jongeren, was ingezet en leek niet te stoppen, terwijl zich in de jaren 60 in Amerika juist een Christelijke jeugdcultuur ontwikkelde rondom een aantal succesvolle gospelzangers/groepen.
Beatmissen
De Amerikaanse jeugd werd aangesproken door de swingende muziek tijdens de beatmissen en kwam weer tot gebed. Ook “Mijn gebed” gaat immers over een jongeman die in eerste instantie enkel en alleen voor de muziek komt en ten slotte toch zijn gebed tot de Heer richt.
Toch was dit nummer voor de kerk niet alleen maar een geschenk uit de hemel. Er kwam ook kritiek vanuit religieuze hoek omdat de jongen louter voor de muziek kwam, aan het gesproken woord had hij helemaal geen boodschap. Dergelijk kerkbezoek was natuurlijk ongehoord.
EO jongerendag
Wat de bedoeling destijds ook was, het nummer werd een enorme hit maar had niet die uitwerking op jongeren die de Gospelmuziek destijds wél had. Er was weliswaar aandacht voor het nummer in kerkelijke kringen maar grote drommen jongeren kon de kerk niet verwelkomen. De Amerikaanse Christelijke jeugdcultuur is hier inmiddels wél doorgedrongen. Jaarlijks (sinds 1974) organiseert de EO een jongerendag waar zich ruim 30.000 jongeren verzamelen en waar relipop de hoofdrol speelt. Swingend wordt het woord van de Heer verkondigd. “Mijn Gebed” wordt niet meer gezongen maar het zou in het geheel absoluut niet misstaan.
Praise the lord, oh yeah!
De oorsprong van de gospelmuziek, die in de jaren zestig zo populair werd, vinden we op de slavenplantages. Daar is de swingende samenzang ontstaan. Belangrijk voor de verdere ontwikkeling van de gospelmuziek zijn de Sanctified Churches in Amerika waar het er tijdens de kerkdiensten swingend en uitbundig aan toeging. Grote groepen mensen maakten in deze kerken kennis met Gods gezongen woord.
Muzikale kruistocht
De vooral, protestantevangelische, kerken zagen in dat de jeugd in de jaren 60 verantwoord alternatief amusement geboden moest worden. Men organiseerde avonden met populaire muziek en ontspanning voor christelijke jongeren. Ook de kerkdiensten swing(d)en de pan uit met maar één doel: het evangelie te verkondigen en mensen bekeren. Bekende vertolkers van de toenmalige gospelsound zijn: Mahalia Jackson, The Golden Gate Quartet en Th. A. Dorsey die ook wel de vader van de Gospel wordt genoemd.
CCM of gospelrock of relipop
Ruim vijftig jaar na de eerste gospelsounds wordt er nog steeds op grote schaal religieuze muziek gemaakt. Gospelrock, relipop of CCM geheten. Drie aanduidingen voor dezelfde soort muziek. CCM staat voor Contemporary Christian Music en omvat vele genres. Van de oorspronkelijke gospelsound is in de CCM niet veel terug te vinden maar toch zou er zonder gospel geen CCM zijn. Belangrijk voor de ontwikkeling van deze CCM is het Jesus Movement. Deze beweging trekt door de charismatische uitstraling veel jongeren naar de kerk die om Gods lof zingen in zeer diverse muziekstijlen.
“Mijn gebed” op nr 1 in de top 40
Tenslotte kan de tekst van het lied waar het allemaal om draait in dit dossier niet ontbreken:
Mijn Gebed
Dit is uw orgel Heer, dit is uw kerk
‘k loop zomaar binnen Heer, net van m’n werk
Niet voor de priester Heer, of ‘t antiek
ik kom alleen maar Heer, voor de muziek
Is het bezwaarlijk Heer, dat ik hier zit
Maakt ‘t wat uit oh Heer, dat ik niet bid
‘k ben niet hervormd of zo, niet katholiek
ik kom alleen maar Heer voor de muziek
Ik kom hier vaker Heer, haast elke week
Nooit bij een zondagsdienst, nooit voor de preek
Als je alleen bent Heer, zonder publiek
Nou dan geniet je meer van de muziek
Ik had een rotdag Heer, ‘t lukte niet best
‘k Werd door collega’s Heer, ook nog gepest
‘t Komt door het orgel Heer, door uw trompet
Ik kwam haast ongemerkt tot een gebed.
Ik kan mij wel indenken dat het kerkvolk niet erg gecharmeerd was van deze hit. Naar de kerk gaan, maar niet op zondag, slechts voor de muziek…schande 
Ik heb het altijd een mooi nummer gevonden, en nog steeds. De begeleiding op het orgel was van Feike Asma, een zeer begaafd en ook geliefd organist, ook in de zogenaamde “zwartekousenkerken”.
Recente reacties