Het is zeer de moeite waard om een Bijbelstudie te maken over de namen van de Heere Jezus Christus. Er zijn er meer dan 200, en één van de belangrijkste en die de meeste geschillen geeft is de naam JEHOVAH. Degenen die Christus toebehoren hebben geen probleem om deze naam van God te begrijpen maar er zijn miljoenen mensen in deze wereld die de betekenis van deze naam niet zien of begrijpen. Ik verwijs hier speciaal naar de z.g. Jehovah getuigen.

Toen ik een wekelijkse Bijbelstudie voorbereidde over dit onderwerp bedacht ik me dat het interessant zou zijn om de Nieuwe Wereld Vertaling van de Bijbel te onderzoeken om te zien hoe deze vertaling dit onderwerp behandelt.

Ik was verbaasd om te ontdekken dat deze vertaling, gemaakt door de z.g.  Jehovah Getuigen studenten, leert dat de Heere Jezus Christus inderdaad de Jehovah van het Oude Testament is.

Ik heb hier geen volledige studie van gemaakt, maar ik heb een aantal vergelijkingen gevonden met betrekking tot verzen uit het Oude en Nieuwe Testament. Daar gaat dit boekje over.

Alle aanhalingen uit de Bijbel komen uit de Nieuwe Wereld Vertaling van de Bijbel, herziene uitgave 1984. De Schriften zijn verdeelt in verschillende onderwerpen. Ik heb woorden benadrukt door hoofdletters en onderstrepingen.

1. ALMACHTIGE – Genesis 17:1 en Openbaring 1:8

Genesis 17:1

, "Toen Abram nu negenenegentig jaar oud was, verscheen JEHOVAH aan Abram en zei tot hem: "Ik ben God de ALMACHTIGE. Wandel voor mijn aangezicht en betoon u onberispelijk"

Openbaring 1:8

, "’Ik ben de Alfa en de Omega’ zegt JEHOVAH God,’Hij die is en die was en die komt, de ALMACHTIGE’".

Volgens Openbaring 22:13 en 16 behoort de titel de ‘Alfa en Omega’toe aan de Heere Jezus Christus. Om Hem gaat het in

Openbaring 1, en in vers 8 wordt Hij de ‘Almachtige’ genoemd. De Nieuwe Wereld Vertaling vertaalt het Griekse woord KURIOS- Heere, door het woord ‘Jehovah’. Dit is vele malen gedaan in hun versie van het Nieuwe Testament. Door dit te doen, versterken zij het argument dat Christus Jehovah is. Jehovah is de ALMACHTIGE in het Oude Testament, en Christus is de ALMACHTIGE in het Nieuwe Testament. Zie ook Openbaring 4:8.

2. HEERE DER HEREN – Deuteronomium 10:17 en Openbaring 17:14

Deuteronomium 10:17

"Want JEHOVAH, uw God, is de God der goden en de HEERE DER HEREN, de grote, sterke en vreesin- boezemende God, die niemand partijdig bejegent noch steekpenningen aanneemt,".

Openbaring 17:14

Dezen zullen strijden tegen het Lam, maar het Lam zal hen overwinnen, omdat hij HEER DER HEREN en Koning der koningen is. Ook de geroepenen en uitverkorenen en getrouwen met hem (zullen dit doen)". Christus wordt ‘het Lam’ genoemd in Openb. 5:12, en het Lam wordt HEER DER HEREN genoemd, net als Jehovah in het OudeTestament.

3. TE ALLEN TIJDE VOOR MIJ – Psalm 16:8 en Handelingen 2:25

Psalm 16:8

"Ik heb mij JEHOVAH voortdurend voor ogen gesteld. Omdat (hij) aan mijn rechterhand is, zal ik niet aan het wankelen worden gebracht.

Handelingen 2:25

"En David zegt namelijk met betrekking tot hem: ‘Ik had JEHOVAH voortdurend voor mijn ogen, want hij is aan mijn rechthand, opdat ik nimmer zou wankelen".

Petrus preekte op de Pinksterdag, en het onderwerp van zijn preek was Jezus de Nazarener (vers 22). ‘hij’ uit vers 25 is dezelfde ‘hij’ uit vers 24 – de opgestane Christus. Petrus was vervult met de Heilige Geest (vers 4), en kon geen vergissing maken door Psalm 16:8 aan te halen en deze tekst toe te passen op de Heere Jezus Christus.

4. REDDER – Jesaja 43:3,11; 45:21 en Titus 1:3,4 en Lukas 2:11

Jesaja 43:3

"Want ik ben JEHOVAH, uw God, de Heilige Israëls, uw REDDER…"

Jesaja 43:11

,"Ik – ik ben JEHOVAH, en buiten mij is er geen REDDER".

Jesaja 45:21

"…Ben ik het niet, JEHOVAH, buiten wie er geen andere God is; een rechtvaardige God en een REDDER, terwijl er geen is behalve ik?"

Lukas 2:11

" want heden is u in Davids stad een REDDER geboren, die CHRISTUS (de) Heer is".

Titus 1:3,4

" terwijl hij op zijn eigen bestemde tijden zijn woord openbaar gemaakt heeft in de prediking, die mij werd toevertrouwd, naar het bevel van onze REDDER, God; aan Titus, een echt kind overeenkomstig een geloof waarin wij gemeenschappelijk delen: Moge er onverdiende goedheid en vrede zijn van God, (de) Vader, en CHRISTUS JEZUS, ONZE REDDER.

Jesaja 43 is het belangrijkste hoofdstuk in de Jehovah Getuigen theologie. Als Jehovah de enige Redder is en het Nieuwe Testament duidelijk bevestigt dat Christus de Redder is, dan is de enige conclusie die wij kunnen trekken dat Christus Jehovah is. Zo simpel is dat. Of…er moeten twee Redders zijn.

5. HEILIG,HEILIG,HEILIG – Jesaja 6:3 en Openbaring 4:8

Jesaja 6:3

"En de één riep de ander toe en zei ‘Heilig, heilig, heilig is JEHOVAH der legerscharen’. De volheid van heel de aarde is zijn heerlijkheid".

Openbaring 4:8

"En wat de vier levende schepselen betreft, elk van hen heeft respectievelijk zes vleugels; rondom en van onderen zijn ze vol ogen. En ze hebben dag noch nacht rust, terwijl ze zeggen: ‘Heilig, heilig, heilig is JEHOVAH God, de Almachtige, die was en die is en die komt’".

De Statenvertaling vertaalt met ‘Heere’ in Openbaring 4:8 in plaats van ‘Jehovah’. De uitdrukking ‘Die was, en Die is, en Die komen zal’ verwijst altijd eerder naar de Zoon dan naar de Vader, zodat Christus hier in beeld is in plaats van de Vader.

De Nieuwe Wereldvertaling noemt Christus hier ‘Jehovah’.

6. KONING – Zacharia 14:9, Psalm 29:10, Jeremia 23:5,6

en Johannes 19:19 en Openbaring 19:16

Jeremia 23:5,6

,"Zie! er komen dagen" is de uitspraak van JEHOVAH, "en ik zal David stellig een rechtvaardige spruit verwekken. En een KONING zal stellig regeren en met door- zicht handelen en gerechtigheid en rechtvaardigheid in het land oefenen. In zijn dagen zal Judea gered worden, en Is- raël zelf zal in zekerheid verblijf houden. En dit is zijn naam waarmee hij genoemd zal worden: JEHOVAH IS ONZE RECHT- VAARDIGHEID."

Zacharia 14:9

, "En JEHOVAH moet KONING worden over de gehe- le aarde. Op die dag zal Jehovah één blijken te zijn, en zijn naam één".

Psalm 29:10

, "Op de geweldige vloed heeft Jehovah plaats genomen; En JEHOVAH zetelt als KONING tot onbepaalde tijd".

Johannes 19:19

, "Pilatus schreef ook een titel en bracht die op de martelpaal aan. Er stond geschreven: ‘Jezus de Nazarener, de KONING der Joden’".

Openbaring 19:16

, "En op zijn bovenkleed, ja, op zijn dij, draagt hij een naam geschreven: KONING der koningen en Heer der heren."

Deze verzen zijn duidelijk. Jehovah en Christus worden beiden ‘Koning’ genoemd. En Jeremia zegt dat de naam van deze Goddelijke Koning JEHOVAH ONZE GERECHTIGHEID is. Dit was een geweldige openbaring gegeven aan de profeet Jeremia.

Vergelijk Zacharia 9:9 met Johannes 12:15.

Openbaring 19:16 is een vers waarin de Nieuwe Wereld Vertaling tegenstrijdig is. Gewoonlijk vertalen zij het Griekse woord KURIOS (Heere) door ‘Jehovah’. Maar in dit vers doen ze dat niet omdat dit de rare vertaling geeft van- Jehovah der jehovah’s. Degene die terugkomt overeenkomstig Openbaring 19:16, is niet de Vader maar de Zoon van God, de Heere Jezus Christus.

7. GEVANGENEN GEVANGEN – Psalm 68:17,18 en Efeze 4:7,8

Psalm 68:17,18

, "De strijdwagens van God zijn tienduizen- den, duizenden en nog eens duizenden. JEHOVAH zelf is van de Sinaï gekomen in de heilige plaats. Gij zijt naar boven opgestegen; Gij hebt GEVANGENEN MEEGEVOERD; Gij hebt gaven in de vorm van mensen genomen, Ja, zelfs de halsstarrigen, om (onder hen) te verblijven, o Jah God".

Efeze 4:7,8

, "Aan een ieder van ons nu werd overdiende goedheid gegeven naar de wijze waarop de Christus de vrije gave heeft toegemeten. Daarom zegt hij: "Toen hij naar bo- ven opsteeg, heeft hij GEVANGENEN MEEGEVOERD; hij heeft gaven (in) mensen gegeven".

De apostel Paulus haalt een tekst aan uit Psalm 68, en past deze toe op de Heere Jezus Christus. Hij is Degene Die opgevaren is in de hoogte (Handelingen 1:9-11). Maar Psalm 68 getuigt dit van Jehovah. Zijn Christus en Jehovah samen opgevaren volgens Handelingen 1:9-11?

8. DE WOESTE ZEE – Psalm 89:8,9 en Markus 4:37-39

Psalm 89:8,9

, "O JEHOVAH, God der legerscharen, Wie is vol kracht als gij, o Jah? En uw getrouwheid is rondom u. Gij heerst over het zwellen van de zee; Wanneer haar golven zich verheffen, STILT GIJ ZE".

Markus 4:37-39

, "Nu stak er een zeer zware storm op en de golven sloegen voortdurend de boot in, zodat de boot bijna vol water liep. Maar hij lag aan de achtersteven op een kussen te slapen. Zij dan maakten hem wakker en zeiden tot hem: ‘Leraar, bekommert gij u er niet om dat wij haast ver- gaan?’ Toen stond hij op en bestrafte de wind en zei tot de zee: ‘Zwijg! Weest stil!’ En de wind ging liggen en er ont- stond een GROTE KALMTE".

Het stond vast dat Jehovah macht had over de zee. De Heere Jezus Christus heeft ook macht over de zee, dus kunnen wij zeggen dat Christus gelijk is aan Jehovah; dat Hij dezelfde

kracht bezit om de zee te beheersen als Jehovah God, iets wat de engelen niet hebben.

9A. DE GRONDLEGGING VAN DE WERELD – Psalm 102:25-27 en Hebreën 1:10-12

Psalm 102:25-27

, "Lang geleden hebt GIJ DE GRONDVESTEN GELEGD VAN DE AARDE, En de hemelen zijn het werk van uw handen. Die zullen vergaan, maar gij zult standhouden; En net als een kleed zullen ze alle verslijten. Net als kle- ding zult gij ze verwisselen, en ze zullen op hun beurt eindigen. Maar gij zijt dezelfde, en uw jaren zullen niet voltooid worden.

Hebreën 1:10-12

, "En: ‘GIJ, o Heer, hebt in (het) begin de GRONDVESTEN GELEGD VAN DE AARDE, en de hemelen zijn (de) werken van uw handen. Die zullen vergaan, maar gij zult voortdurend blijven; en net als een bovenkleed zullen ze alle verouderen, en gij zult ze samenrollen net als een mantel, als een bovenkleed; en ze zullen veranderd worden, maar gij zijt dezelfde, en uw jaren zullen nimmer een einde nemen’".

Psalm 102 vermeld 8 maal ‘Jehovah’. Het is een gebed tot Jehovah God. Hebreën 1 gaat in het geheel over de Heere Jezus

Christus. Hij is zoveel meer dan de engelen, een bewijs hiervan is dat Hij schiep, dat Hij de aarde heeft gegrondvest, hetzelfde als Jehovah. Dus de conclusie is duidelijk. (stenen), of is Christus ‘Jehovah’?

11. DE DOORSTOKENE – Zacharia 12:10 en Johannes 19:37

Zacharia 12:10

, "En ik wil over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem de geest van gunst en smekingen uitstorten, en zij zullen stellig opzien naar DEGENE DIE ZIJ HEBBEN DOORSTOKEN, en zij zullen stellig over Hem weeklagen zoals bij het geweeklaag over een enige (zoon); en er zal een bittere jammerklacht over hem zijn zoals wan- neer er een jammerklacht is over de eerstgeboren (zoon)".

Johannes 19:37

, "En wederom zegt een andere schrift- plaats: ‘Zij zullen opzien naar DEGENE DIE ZIJ HEBBEN DOORSTOKEN’".

De naam ‘Jehovah’ wordt niet gebruikt in Zacharia 12:10, maar het woord ‘Degene’ is gelijkwaardig aan ‘Jehovah’ omdat in Jesaja 8:13, verwezen wordt naar Jehovah als ‘Die’. Als voornaamwoorden hoofdletters hebben, betekent dat Godheid.

Wie is Degene Die doorstoken was? Het is de Heere Jezus Christus die met een speer doorstoken is (Johannes 19:34), en de Nieuwe Wereld Vertaling heeft ‘Degene’ met hoofdletter als ze verwijzen naar Christus. Als de Heere Jezus Christus alleen maar een menselijk wezen was zoals u en ik, dan zou de hoofdletter voor ‘Degene’ niet op zijn plaats zijn, en beschouwd worden als zeer arme theologie.

Dus de conclusie is onmiskenbaar – Christus is Jehovah.

12. DE WEG VAN JEHOVAH – Jesaja 40:3 en Matthes 3:3

Jesaja 40:3

, "Luistert! In de wildernis roept iemand:

‘Baant DE WEG VAN JEHOVAH! Maakt de hoofdweg voor onze GOD door de woestijnvlakte recht’".

Mattheus 3:3

, "Deze is het in feite over wie door bemiddeling van de profeet Jesaja met de volgende woorden werd gesproken: ‘Luistert! In de wildernis roept iemand: Be- reid DE WEG VAN JEHOVAH! Maakt zijn paden recht’".

Jesaja 40:3 wordt ook genoemd in Markus 1:3 en in

Lukas 3:4-6. Jesaja’s vers was een profetie, en werd vervuld door Johannes de Doper. Het was de bediening van Johannes de Doper om de weg te bereiden voor Christus. Dit deed hij, Hem dopende en Hem uitroepende als het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt (Johannes 1:29). Christus was het onderwerp van zijn prediking, maar de Schriften leren ons dat de wegbereiding voor Jehovah hetzelfde is als de wegbereiding voor Christus.

Het is interessant dat de Nieuwe Wereld Vertaling ‘Jehovah’ gebruikt voor het Griekse woord ‘KURIOS’ – Heere.

13. TWEE JEHOVAH’S IN ÉÉN VERS – Genesis 19:24

Genesis 19:24

, "Toen liet JEHOVAH zwavel en vuur van JEHOVAH, uit de hemel, op Sodam en Gomorra regenen".

Genesis 19 is een erg interessant hoofdstuk in het Oude Testament. Het is het verhaal van Lot en de steden Sodom en Gomorra. Het begint met de vermelding van twee engelen in vers 1.

In vers 10,12, en 16, worden deze engelen ‘mannen’ genoemd.

Dan staat er in vers 18 in de Nieuwe Wereld Vertaling het volgende: Toen zeide Lot tot hen: "Dat niet, alstublieft JEHOVAH!". Dit is echt verbazingwekkend omdat het woord ‘Heere’ in dit vers (volgens de Statenvertaling) niet met hoofdletters staat geschreven – HEERE, wat staat voor ‘Jehovah’, maar in kleine letters – Heere. Deze vertaling zegt dus dat Lot één van de engelen (‘hen’) aanspreekt met de naam JEHOVAH.

Je noemt een engel geen ‘Jehovah’ tenzij dit een verschijning van Christus is in een vorm voordat Hij echt op aarde kwam.

En dit wordt bewezen in vers 24 door het dubbele gebruik van

‘Jehovah’. Wat vers 24 ons leert is dat de eerste Jehovah op aarde is in Sodom (dezelfde Jehovah uit vers 18), en deze Jehovah riep vuur en zwavel neer van Jehovah God in de hemel.

Deze eerste Jehovah is niemand anders dan de Heere Jezus Christus, zoals wij in de andere verzen zagen.

En wat ook nog, het woord ‘engel’ betekent ‘boodschapper’ in het Hebreeuws en het Grieks, en Christus als Jehovah’s boodschapper was erg begaan met Lot en zijn familie, zoals Hij ook begaan is met ons vandaag.

14. KNIEËN BUIGEN – Jesaja 45:23,24 met Filippensen 2:10,11 en Romeinen 14:11,12

Jesaja 45:23,24

, "Bij mijzelf heb ik gezworen – uit mijn eigen mond is in rechtvaardigheid het woord uitgegaan, zodat het niet zal terugkeren – dat voor mij ELKE KNIE ZICH ZAL BUIGEN, (bij mij) iedere tong zal zweren, door te zeggen: Waarlijk, in JEHOVAH is volledige rechtvaardigheid en sterkte. Allen die verhit worden tegen hem, zullen rechtstreeks tot hem komen en beschaamd worden.

Filippensen 2:10,11

, "zodat in de naam van JEZUS ELKE KNIE ZICH ZOU BUIGEN van hen die in de hemel en die op aarde en die onder de grond zijn, en iedere tong openlijk zou er- kennen dat JEZUS CHRISTUS HEER IS tot heerlijkheid van God, de Vader".

Romeinen 14:11,12

, "want er staat geschreven: ‘Zo waar ik leef’, zegt JEHOVAH, ‘voor mij ZAL ELKE KNIE ZICH BUIGEN en iedere tong zal God openlijk erkennen’".

Als het mensdom in die toekomstige dag voor de majestueuze aanwezigheid zal staan van de Heere Jezus Christus, zal iedereen erkennen dat Jezus Christus Jehovah God is. Maar dan zal het te laat zijn, voor zover het om persoonlijke redding gaat.

Dan zal het mensdom zich realiseren dat zij fout waren, en uiteindelijk geworpen worden in de poel des vuurs genoemd in Openbaring 20:15. Wat u nu moet doen is deze heerlijke waarheid – dat Christus Jehovah is – erkennen en gespaard worden voor de verschrikkelijke gevolgen van het Grote Witte Troon

oordeel van de Heere Jezus Christus (Openbaring 20:11).

In Filippensen 2:11 is het Griekse woord voor ‘heere’ KURIOS.

+De Nieuwe Wereld Vertaling vertaalt dit met ‘heer’ in plaats van ‘Jehovah’, zoals zij in zoveel andere verzen doen. Ik vraag mij af waarom. Als zij het vertaalt hadden met ‘Jehovah’

dan zouden wij lezen ‘erkennen dat JEZUS CHRISTUS JEHOVAH IS’.

De vertalers waren misleid door gebruik van het woord KURIOS in dit vers. De Godheid van Christus zal blijven schijnen door de bladzijden van de Heilige Schrift ongeacht wie Gods wondervolle Woord ook zal vertalen.

15. DE HEILIGE – Jesaja 43:3; 49:7 en Markus 1:24

Jesaja 43:3

, "Want ik ben JEHOVAH, uw God, de HEILIGE Israëls, uw Redder…"

Jesaja 49:7

, "Dit heeft JEHOVAH, de Terugkoper van Israël, zijn HEILIGE, gezegd tot hem die in de ziel veracht wordt, tot hem die door de natie verfoeid wordt, tot de knecht der heersers: ‘Ja, koningen zullen het zien en stellig op- staan, (en) vorsten, en zij zullen zich neerbuigen, wegens JEHOVAH, die getrouw is, de HEILIGE Israëls, die u verkiest’".

Markus 1:24

, "en zei: ‘Wat hebben wij met u te maken, Jezus, gij Nazarener? Zijt gij gekomen om ons om te brengen? Ik weet precies wie gij zijt: de HEILIGE Gods’".

Dit was dan wel een getuigenis van een onreine geest, maar het was een waar getuigenis. Jehovah is de Heilige en Christus is ook de Heilige. Heiligheid is een eigenschap van de Godheid. Heiligheid behoort alleen aan God toe; en als wij spreken over Christus, waarom zouden wij dan ‘Heilige’ met hoofdletters schrijven als Christus geen God is? God kan waarlijk zeggen, ‘weest heilig want Ik ben heilig’.

16. RECHTER – Jesaja 33:22 met Johannes 5:22; 2 Timothes 4:1;en Hebreën 12:23

Jesaja 33:22

, "Want JEHOVAH is onze RECHTER, Jehovah is onze Wetgever, Jehovah is onze Koning, hijzelf zal ons redden".

Johannes 5:22

, "Want de Vader oordeelt volstrekt niemand, maar heeft het gehele oordeel aan de Zoon toevertrouwd".

2 Timothes 4:1

, "Ik gelast u plechtig voor het aangezicht van God en CHRISTUS JEZUS, DIE de levenden en de doden ZAL OORDELEN, en krachtens zijn manifestatie en zijn konink- rijk".

Hebreën 12:23

, "in algemene vergadering, en de gemeente van de eerstgeborenen, die ingeschreven zijn in de hemelen, en GOD, DE RECHTER VAN ALLEN, en de geestelijke levens van rechtvaardigen die tot volmaaktheid zijn gebracht". zie ook Handelingen 10:40-42 en Hebreën 10:30

Het lijkt of we hier een echte tegenstelling hebben.

Het Oude Testament zegt dat Jehovah rechter is (als dit verwijst naar de Vader), en dan zegt het Nieuwe Testament dat de Vader de functie van rechter niet uitvoert, want Hij oordeelt niemand. Het heeft geen zin om rechter te zijn als je niemand gaat berechten. Goddelijke namen worden echter niet zomaar achteloos gebruikt. Dus hoe gaan we dit probleem oplossen?

De drie verzen uit de Nieuwe Wereld Vertaling getuigen duidelijk van het feit dat het de Zoon is die gaat oordelem; en Hebreën 12:23 vertelt ons dat de Zoon GOD is; voorts is de onontkoombare conclusie dat de Zoon Jehovah is. Dit lost het probleem op, en komt overeen met de rest van de Schriften.

Hebreën 9:27 zegt, "En zoals het voor de mensen weggelegd is eens voor altijd te sterven, maar daarna een oordeel".

Dit vers bewijst dat er leven is na de dood; en dat er een oordeel zal plaats vinden na de lichamelijke dood; er is bewust bestaan na de dood, want dit vers zou geen betekenis hebben als dood betekent ophouden van leven. De Heere Jezus

Christus als RECHTER zal degenen oordelen die Hem als God in het vlees hebben verworpen.

****************

Bij het vertalen van het Nieuwe Testament, gebruikt de Nieuwe Wereld Vertaling de Hebreeuwse naam ‘Jehovah’ 239 maal om de Griekse woorden THEOS – God, en KURIOS – Heere te vertalen.

Van deze 239 maal, is ‘Jehovah’ 39 maal gebruikt voor de Heere Jezus Christus, zoals gezien kan worden in de context waarin deze verzen staan.

Hier volgt een lijst waar deze 39 maal voorkomen:

Mat.3:3; 4:7,10; Mark.1:3; 5:19; Luk.3:4; 4:8,12; Joh.1:23; Hand.2:21,25; 7:60; 14:23; Rom.10:13; 14:11; 1 Kor.4:4; 10:9,21(twee maal); 16:10; 2 Kor.3:16; Efeze 2:21; 5:19; Kol.1:10; 3:13,16,24; 2 Tim.2:19; 4:14; Hebr.10:30; Judas 14; Openb.1:8; 4:8,11; 11:17; 15:3,4; 16:7; 18:8.

Als u deze verzen aandachtig leest, zult u zien dat het steeds Christus is om wie het hier gaat.

Zo is er dan genoeg bewijs aangedragen om te laten zien dat de Heere Jezus Christus Jehovah God is, en dit uit een vertaling die tot stand is gebracht met als enige doel om de Godheid van Christus te weerleggen.

Laten we tot slot naar een schitterend verhaal gaan in het boek Handelingen, hoofdstuk 18.

De hoofdpersonen zijn Paulus, Aquila en Priscilla, en Apollos.

Paulus was verjaagd uit Athene omdat hij de opstanding predikte. Hij reisde naar Korinthe waar hij verbleef bij Aquila en Priscilla, die tentenmakers waren zoals hijzelf.

Hij bleef anderhalf jaar in Korinthe (Hand.18:11), en er was een kerk ontstaan door de prediking van het Woord van God.

Na enige tijd, reisden Paulus en dit godvruchtige echtpaar naar Efeze, en in vers 24 komt ook Apollos aan in Efeze. Apollos was een geweldige prediker, predikende en lerende DE WEG VAN JEHOVAH en dingen over Jezus (vers 25). Echter, toen Aquila en Priscilla Apollos hoorden prediken wisten zij dat er iets ontbrak in Apollos’ verstaan van God’s wegen. Dus vers 26 vertelt ons ‘dat zij hem in hen gezelschap opnamen en hem de weg van God juister uitlegden’. U mag zich afvragen, "Wat is beter dan de Weg van Jehova?" "Wat is juister dan de Weg van Jehovah?"

Mijn vriend, er is een veel betere weg dan de Weg van Jehovah.

Aquila en Priscilla brachten veel tijd door met de apostel Paulus, beide in Korinthe en in Efeze. Paulus ontving openbaringen van de opgestane Christus betreffende waarheid die nooit eerder bekend gemaakt was (Gal.1:11,12; Efeze 3:3,4,9;

Kolos.1:24,26). Het was deze waarheid betreffende de Openbaring van het Geheimenis of zoals de Nieuwe Wereld Vertaling vertaalt ‘de prediking van Jezus Christus, overeenkomstig de openbaring van het heilige geheim’ (Rom.16:25) die Paulus aan Aquila en Priscilla leerde, en zij op hun beurt aan Apollos.

Dit is de Weg van God juister. Daarom vertelde Paulus de Hebreën om voort te gaan tot volwassenheid (volmaaktheid – Hebr. 6:1). De openbaringen gegeven aan de apostel Paulus OVERTREFFEN de openbaringen van Jehovah aan Zijn volk Israël, en degene die de geschriften van de apostel Paulus bestudeert zal tot een volledig begrip van het Woord van God komen.

Het is onmogelijk, bij het maken van een vertaling van de Bijbel, de Godheid van Christus volledig te verwijderen. ALLE gedeelten van God’s geinspireerde Woord getuigen van deze zeer belangrijke waarheid. De Godheid van Christus is verweven door alle hoofdstukken van de Bijbel. De Nieuwe Wereldvertaling faalt zeer zeker in zijn poging om de Godheid van Christus te verwijderen uit het Woord van God. De Bijbel zou op een verschrikkelijke manier verminkt worden daar is iedereen het over eens.

Dus, wie is de Koning? Wie is de Almachtige? Wie is de Redder?

Wie is de Heere der Heren? Wie is de Rechter? Het is niemand anders dan Jehovah, de Heere Jezus Christus.

overgenomen van Goedbericht

De christenheid, van charismatisch tot zwaar gereformeerd en van rooms katholiek tot baptist, leert (al of niet nadrukkelijk) een hel en verdoemenis zonder einde.
Deze leer is niet minder dan een fataal virus dat de kern van het Evangelie lam legt.

In het Evangelie laat God nooit varen, de werken zijner handen. Psalm 138:8 SV
Volgens de christenheid geeft God vele van Zijn creaturen prijs.

In het Evangelie is de losprijs betaald voor allen. 1Timotheüs 2:6
Volgens de christenheid zijn slechts gelovigen gekocht en het eigendom van Christus.

In het Evangelie wordt de dood teniet gedaan. Korinthe 15:26; 2Timotheüs 1:10
Volgens de christenheid komt aan de (tweede) dood geen einde.

In het Evangelie doet Christus de werken van Satan teniet 1Johannes 3:8.
Volgens de christenheid vestigt Satan definitief succes.

In het Evangelie houdt God onvoorwaardelijk van de mens. 1Korinthe 13:8
Volgens de christenheid houdt God van de mens, mits deze gehoorzaamt.

In het Evangelie zoekt God het verlorene totdat Hij vindt. Lucas 15:4
Volgens de christenheid zoekt God totdat het te laat is.

In het Evangelie is Christus "veel meer" dan Adam. Romeinen 5:12-19
Volgens de christenheid is het effect van Adams daad onbeperkt en dat van Christus beperkt.

In het Evangelie zal iedereen, tot eer van God de Vader, Jezus als Heer belijden. Filippi 2:10
Volgens de christenheid zullen velen onder dwang belijden.

In het Evangelie is God de Redder van alle mensen. 1Timotheüs 4:9-11 SV
Volgens de christenheid redt God slechts een deel van de mensheid.

In het Evangelie bereikt God Zijn doel met elk schepsel. Romeinen 11:32-36
Volgens de christenheid is God de voornaamste doelmisser (=zondaar) aller tijden.

In het Evangelie is God "de gelukkige God" 1Timotheüs 1:11
Volgens de christenheid is God een loser, die niet bereikt wat Zijn liefde wilde bewerken

De feesten van God

De nieuwe maan.

Een van de minder opvallende instellingen in de Bijbel is die van de

nieuwe maan. Deze wordt namelijk niet genoemd in Leviticus, maar alleen in

het boek Numeri. Iedere nieuwe maan moesten brand- en vredeoffers worden

gebracht, begeleid door trompetgeschal, dit diende om het volk bij God in

gedachtenis te brengen (Num 10:10, Ps 81:4). Er werden ook spijs- en

drankoffers gebracht (Num 28:11-14).

Directe richtlijnen om de nieuwe maan als een rustdag te vieren staan

er niet in de wet. Toch zijn er aanwijzingen dat het wel een bijzondere dag

voor het volk was. Als de Sunamitische vrouw naar Elisa wil gaan dan zegt

haar man: "Waarom gaat gij heden tot hem? Het is geen nieuwe maan, noch

sabbat." (2 Kon 4:23). Een andere aanwijzing is Amos’ beschuldiging dat het

volk tijdens de nieuwe maan zuchtte dat het geen handel kon drijven

(Amos 8:5).

Typologisch is de maan het beeld van Israël. De maan geeft uit

zichzelf geen licht, maar weerkaatst het licht van de zon. Zo is de maan

het beeld van Israël dat het licht van God uitstraalt. Op dezelfde manier

geldt evenzeer dat de maan het beeld is van de gemeente die het licht van

Christus weergeeft.

De maan is niet iedere dag even helder, maar zij begint als een kleine

sikkel, die vlak na de zon opgaat en ondergaat. In eerste helft van de

maan-maand wordt de maan steeds voller tot zij halverwege de helderste

stand bereikt: volle maan. Daarna neemt haar grootte weer af en komt zij

ook steeds later op.

Dit proces van afwisselend veel en weinig licht reflecteren past

precies bij het beeld van Israël. De geestelijke toestand van het volk was

afwisselend goed en slecht. Goede koningen (David, Hizkia, Josia) werden

afgewisseld met slechte koningen en er waren zelfs koningen die goed

begonnen, maar met afgoderij eindigden (Salomo, Joas, Amasja).

Voor de gemeente is helaas geen betere beschrijving mogelijk. Na de

bekering van keizer Constantijn tot het Christendom onstond een sterke

vermenging van de kerk met het Romeinse rijk: het heilige Roomse rijk. In

de eeuwen daarna voerde de Rooms Katholieke kerk alleen heerschappij met

als dieptepunten verering van gestorven mensen, vervolging van Joden en

andersdenkenden en het aanbieden van vergeving van zonden door het kopen

van aflaten. In de diepste periode van duisternis begon het licht weer te

schijnen toen de Bijbel, met gevaar voor eigen leven, werd vertaald en

toen Luther zijn stellingen in 1517 verkondigde. In de tijd van de

Reformatie, die daarop volgde, ontstonden enerzijds bijbelgetrouwe

groeperingen terwijl de dwaalleer ook zijn intrede deed in de Protestantse

kerken.

Profetisch gezien duidt de nieuwe maan op de tijd dat de Here een

nieuw begin zal maken met Zijn volk en hen opnieuw zal gedenken. Een nieuwe

maan is immers een nieuw begin en het dient tot gedachtenis van God aan het

volk.

In het duizendjarig rijk zal dit nieuwe begin er zijn. Dan zal de

nieuwe maan, net als de sabbat, worden gebruikt als een dag om de Here te

aanbidden (Jes 66:23). De oostpoort van de binnenste voorhof zal dan worden

geopend en de vorst van Israël zal aanbidden op de drempel van deze poort

en het volk zal zich dan bij de ingang van deze poort voor de Here

neerbuigen (Ez 46:3).

Het Pascha

Het Pascha was een éénjarig lam. Dit kon zowel een ram als een

geitebok zijn (Ex 12). Eénjarig moeten we hier waarschijnlijk zien als in

het eerste levensjaar. De 10e Nissan moest het in huis worden genomen en op

de 14e worden geslacht. Op deze manier hechtten de Israëlieten zich meer

aan het dier en voelden ze meer van de pijn toen ze het dier slachtten. De

10e Nissan is waarschijnlijk ook de dag van de intocht van Christus in

Jeruzalem (Joh 12:1,12).

Overigens at de Heer het Pascha op de 14e Nissan (Luk 22:7-15) en

stierf één dag later, dus op de 15e Nissan. Opvallend is dat de priesters

het op de 15e aten (Joh 18:28). Misschien gebruikten zij een andere

kalender dan de Heer. De 1e Nissan kan namelijk samenvallen met nieuwe

maan, maar tegenwoordig is dat bij de Joden de dag ná nieuwe maan.

Dat het Paaslam Christus voorstelt is overduidelijk, want dit staat

letterlijk in 1 Kor 5:7. De Heer verlangde vurig het Pascha met de

discipelen te eten (Luk 22:15). Hij zal het pas opnieuw eten als het

Koninkrijk Gods gekomen is (Luk 22:16-19). In het 1000-jarig rijk zal het

dus opnieuw gevierd worden (Ez 45:21).

De Israëlieten moesten met een hysopstengel het bloed aan de

deurposten en de bovendorpel strijken. ’s Nachts zou de Heer door Egypte

trekken, en als Hij het bloed zag, dan zou Hij de verderver niet toestaan

om de eerstgeborene in het huis te doden (Ex 12, Hebr 11:28). De

Israëlieten scholen dus achter het bloed van het Paaslam.

Zo mogen ook wij schuilen achter het bloed van het Lam (1 Petr 1:19).

Zijn bloed is vergoten tot vergeving van zonden (Mat 26:28). Door Zijn

bloed zijn wij gekocht (Hand 20:28, Op 5:9). Door Zijn bloed zijn wij

gerechtvaardigd (Rom 5:9) en zijn wij verlost (Ef 1:7, Op 1:5). Dat bloed

reinigt ons van dode werken om de levende God te dienen (Hebr 9:14). Wij

mogen vrijmoedig ingaan in het heiligdom door het bloed van Jezus (Hebr

10:19). Zijn bloed reinigt ons van alle zonden (1 Joh 1:7).

De Israëlieten moesten jaarlijks het Pascha vieren als een gedenkdag

(Ex 12:14). Wat ze moesten gedenken staat in Ex 12:27. Het is een Paasoffer

voor de Heer die de Egyptenaren sloeg, maar aan de huizen van de

Israëlieten voorbijging. Zo mogen ook wij weten dat wij, omdat Christus ons

Pascha is geworden, niet veroordeeld worden (1 Kor 5:7, Joh 3:16).

Iedere vreemdeling in het land Israël mocht ook het Pascha vieren,

mits hij maar besneden was (Ex 12:48, Num 9:14). Als iemand onrein was of

ver weg, dan mocht hij het een maand later vieren, op de 14e van de tweede

maand (Num 9:11,12). Het Pascha werd gegeten met ongezuurde broden en

bittere kruiden. Ongezuurd, want Christus was zonder zonde. De bittere

kruiden spreken van Zijn lijden. Het Pascha moest op het vuur gebraden

worden en niet gekookt, omdat Christus het oordeel moest ondergaan: vuur

spreekt van oordeel (Hebr 10:27).

Het bloed moest met hysop op de deurposten gestreken worden. Hysop is

een beeld van ontzondiging. In Psalm 51:9 zegt David: Ontzondig mij met

hysop, dan ben ik rein, was mij, dan ben ik witter dan sneeuw. Mensen en

dingen die door aanraking met doden onrein geworden waren werden

besprenkeld met ontzondigingswater met behulp van hysop (Num 19:18). De

Heer Jezus kreeg aan het kruis zure wijn aangeboden. Deze zat gedrenkt in

een spons op een hysopstengel (Joh 19:28).

De Israëlieten trokken de 15e Nissan uit Egypte (Num 33:3). 40 jaar

later trokken ze de Jordaan over op de 10e Nissan (Jozua 14:10) en aten het

Pascha te Gilgal (Jozua 5:10). Het Pascha werd in Israël niet altijd even

correct gevierd. Koning Hizkia vierde het eens op een manier die sinds

Salomo niet gebeurd was (2 Kron 30:26). Later hield koning Josia het Pascha

op een wijze die sinds de richteren niet was voorgekomen (2 Kon 23:22).

Het Pascha moest in Jeruzalem geslacht en gegeten worden

(Deut 16:5,6). 3 maal per jaar moesten alle mannen opgaan naar Jeruzalem om

de 3 belangrijke feesten te vieren: het feest der ongezuurde broden, het

feest van de oogst (= het feest der weken) en het feest der inzameling (=

het loofhuttenfeest) aan het einde van het jaar (Ex 23:14-17, Deut 16:16).

Hun land zou dan veilig zijn (Ex 34:23). Het feit dat in 1973 Isra‰l

werd aangevallen tijdens de grote verzoendag geeft dus aan dat het land nu

niet Gods zegen kan ontvangen. Dat zal pas gebeuren als Isra‰l Jezus erkend

als de Messias, Gods Zoon (Hand 3:19,20). Als ze zich bekeren, dan zal

Jezus wederkomen op de aarde en ze zullen Hem herkennen die zij doorstoken

hebben (Zach 12:10, Joh 19:37, Op 1:7).

De Israëlieten mochten niet met lege handen voor het aangezicht van de

Heer verschijnen (Ex 23:15). Ze moesten de eerstelingen van alle vruchten

van het land meenemen (Deut 26:1-11) in manden en die aan de priester

geven. De priester zou dan de mand voor het altaar van de Here God

neerzetten.

Tijdens het feest der ongezuurde broden werd de eerstelingsgarve aan

de Here aangeboden (Lev 23:10,11). Dit was dan een korenschoof, het betrof

hier de gersteoogst. Tot die tijd mochten ze alleen brood eten van oud

koren. Tijdens het wekenfeest werden twee tarwebroden voor de Here bewogen

(Lev 23:15).

Het feest der ongezuurde broden.

Waarom ongezuurde broden? Zuurdesem stelt de zonde voor, hiervoor zijn

veel aanwijzingen in de Bijbel. De discipelen moesten zich wachten voor de

zuurdesem van de Farizeeën, dat is huichelarij (Luk 12:1). Ze moesten ook

oppassen voor de zuurdesem van Herodes (Mark 8:15). Dat is waarschijnlijk

de heerszucht, wereldgelijkvormigheid en tekenen en wonderen eisen

(Luk 23:12). De valse leer van de Farizeeën en Sadduceeën werd ook

zuurdesem genoemd (Mat 16:11,12). In Gal 5:9 wordt het zuurdesem in verband

gebracht met wetticisme!

In 1 Kor 5 worden slechtheid en boosheid zuurdeeg genoemd. In dit

zelfde hoofdstuk worden broeders, die in de zonde leven, vergeleken met

zuurdesem. Als zij niet uit hun midden werden weggedaan, zou de hele

gemeente van Korinthe zuur worden. Als wij in ons midden toelaten dat

mensen in zonde leven en aan het avondmaal zitten, dan worden wij ook

besmet met die zonde. Uiteindelijk zal niemand die zonde meer herkennen als

zonde.

In de gelijkenis van het Koninkrijk der hemelen wordt het Koninkrijk

vergeleken met een zuurdesem, welke een vrouw nam en in 3 maten meel

verborg tot het meel geheel gezuurd was. Dit is dus negatief bedoeld. De

uitleg is dat de gemeente wel zal groeien, maar dat de zonde er in flink

zal toenemen.

Onder zuurdesem kunnen we hier dus met name verstaan: huichelarij,

heerszucht, valse leer, wetticisme, slechtheid, boosheid en de zonden uit 1

Kor 5: hoererij, gierigheid, afgoderij, lasteren, dronkenschap en

oplichterij. Het is al erg als deze dingen voorkomen in de gemeente, maar

nog erger is het als deze dingen worden getolereerd en goedgepraat.

De Israëlieten moesten 7 dagen ongezuurde broden eten. Op de eerste

dag moesten ze reeds het zuurdeeg uit hun huizen wegdoen (Ex 12:15), en de

hele week mocht het niet in hun huizen gevonden worden (Ex 12:19).

Bij de instelling van het feest der ongezuurde broden werd gezegd dat

de Israëlieten dit moesten doen om al de dagen van hun leven te denken aan

de dag dat ze uit Egypte trokken (Deut 16:3). Op die dag (15 Nissan,

Num 33:3) vertrokken ze zo snel dat ze niet eens de gelegenheid hadden om

gezuurd brood te bakken en dus bakten ze toen ongezuurde koeken (Ex 12:19).

Iedere dag moesten de Israëlieten dus denken aan de dag van de

uittocht. Zo mogen wij dus iedere dag denken aan de dag van onze verlossing

van de zonde. Hierbij moeten we niet zozeer denken aan onze bekering, maar

vooral aan het lijden en sterven van de Heer Jezus op de 15e Nissan. Wij

mogen iedere eerste dag der week eten van de maaltijd des Heren. Dat doen

wij om aan Hem te denken (1 Kor 11:25). Iedere keer als wij dit doen

verkondigen we Zijn dood (1 Kor 11:26), met name aan de machten in de

hemelse gewesten (Ef 3:10). Blijkbaar wil God dat we iedere dag danken dat

de Heer Jezus voor onze zonden aan het kruis gestorven is (1 Kor 15:3) en

wordt Hij niet moe als we dat iedere dag opnieuw doen!

Het is vooral de gemeentelijke samenkomst die wordt vergeleken met het

feest der ongezuurde broden: Laten wij feest vieren met ongezuurd brood van

reinheid en waarheid (1 Kor 5:8). Wat doet de gemeente dan nog meer,

behalve de Heer groot maken? Een belangrijk aspect is het bekend maken van

de veelkleurige wijsheid van God aan de overheden en machten in de hemelse

gewesten (Ef 3:10). De gemeente is een koninklijk priesterschap om de grote

daden te verkondigen van Hem die haar uit de duisternis geroepen heeft

(1 Petr 2:9).

De eerste dag van de ongezuurde broden was de 15e Nissan (Abib), de

dag na het Pascha (Lev 23:6, Num 28:17). Zowel de 15e als de 21e Nissan was

een rustdag met een heilige samenkomst (Lev 23:7-8, Num 28:18,25). Geen

slaafse arbeid, want wij zijn verlost uit de slavernij der zonde

(Rom 6:20-22). Ongezuurde broden, want Christus was en is zonder zonde

(1 Petr 1:19). Hij heeft Gods werk tot het einde toe volmaakt volbracht.

De eerstelingengarve

Op de eerste dag na de sabbat van het feest der ongezuurde broden

moesten de Israëlieten de eerste schoof van de oogst naar de priester

brengen (Lev 23:10-14) als beweegoffer voor de Here. Dit offer ging gepaard

met een eenjarig lam als brandoffer, 2/10 fijn meel met olie als spijs- en

vuuroffer en 1/4 hin wijn als plengoffer. Tot die tijd mochten ze geen vers

koren en ook geen brood van vers koren eten. Het betrof de eerste

korenoogst, d.w.z. de gersteoogst. De tarweoogst was later (Ex 9:31,32).

Voor de Israëlieten betekende dit dat het eerste van de oogst voor de

Here was. Ook de eerstelingen van de andere vruchten en eerstgeborenen van

de dieren waren voor de Here. De Here kwam op de eerste plaats. Ook voor

ons moet nog steeds gelden dat de Here op de eerste plaats komt. Geven wij

Hem de plaats die Hij toekomt?

Typologisch gezien duidt dit beweegoffer overduidelijk op Christus. Op

de eerste dag der week, direct na het Pascha, stond Hij op uit de doden

(Mark 16:9), als de Eersteling (1 Kor 15:20).

Het gerst duidt op Christus. Bij de wonderbare spijziging werd

gerstebrood uitgedeeld (Joh 6:9,13). Als het volk daarna opnieuw Christus

opzoekt dan zegt Hij: "Werkt niet om de spijs, die vergaat, maar om de

spijs, die blijft tot in het eeuwige leven, welke de Zoon des mensen

ulieden geven zal; want Dezen heeft God de Vader verzegeld". Ook spreekt

Christus in dit hoofdstuk steeds over de opwekking uit de doden (vs 40, 44

en 54).

Een zondoffer was niet nodig bij dit beweegoffer, want alles spreekt

van Christus, wiens offer was aangenomen en die was opgewekt uit de doden.

Tijdens ons christelijk Pasen herdenken wij de opstanding van Christus uit

de doden. Ons Paasfeest hoort dus eigenlijk niet bij het Joodse Pasen, maar

bij de aanbieding van de eerstelingengarf. De correcte naam voor Goede

Vrijdag is dus eigenlijk: Pasen en voor Pasen: Opstandings dag

Het Wekenfeest

Dit wordt ook wel het dag der eerstelingen (Num 28:26) en het feest

van de oogst (Ex 23:16) genoemd, ditmaal betreft het de eerstelingen van de

tarweoogst: Het feest der weken zult gij ook houden, zijnde het feest der

eerstelingen van den tarweoogst, en het feest der inzameling, als het jaar

om is (Ex 34:22).

Precies 7 weken nadat de eerstelingengarf aan de Here geofferd werd was

het feest der weken (lev 23:15-22). Dat was dus weer op een zondag! Als

spijsoffer werden 2 beweegbroden aangeboden, gemaakt uit 2/10 efa fijn

tarwemeel. Tevens werden als brandoffer 7 eenjarige lammeren, een jonge

stier en 2 rammen geofferd, met bijbehorende spijsoffers en plengoffers.

Als zondoffer werd een geitebok geofferd en als vredeoffer 2 eenjarige

lammeren. De dag was een verplichte rustdag.

Het wekenfeest was een van de drie feesten, waarop alle mannen naar

Jeruzalem moesten gaan (Ex 23:14-17, Deut 16:16,17). Zij namen dan vaak de

eerstelingen van hun oogst mee in een mand. Deze gaven ze dan af aan een

priester, die haar dan voor het altaar neerzette (Ex 23:19, Deut 26:2-4).

Tijdens het wekenfeest betrof het dan de eerste tarweoogst.

Het is heel bijzonder dat de broden gezuurd moesten worden gebakken,

want in principe moesten spijsoffers bestaan uit ongezuurd brood

(Lev 2:11). Zuurdeeg spreekt namelijk van zonde, zoals we gezien hebben bij

de bespreking van het feest der ongezuurde broden. En omdat de meeste

offers van Christus spreken moeten die spijsoffers bestaan uit ongezuurd

brood. Het feit dat het hier gezuurde broden betreft geeft dus aan dat deze

broden iets anders voorstellen, namelijk de gemeente. De werking van het

zuurdeeg is echter tot stilstand gekomen door het bakken van het brood.

Voor dit bakken was vuur nodig: het oordeel dat Christus voor ons gedragen

heeft. Daarom was er bij dit offer ook een zondoffer nodig.

De gemeente wordt hier voorgesteld d.m.v. twee broden. Deze stellen

Israël en de Heidenen voor, deze twee zijn door het werk van de Heer Jezus

één geworden (Ef 2:14-16). Paulus stelt dit in Rom 11 zo voor dat van de

edele olijf Israël takken zijn afgebroken en dat op die plaats takken van

de wilde olijf, de Heidenen, zijn ge-ent. De gelovige Joden vormen dus samen

met de gelovige Heidenen de Gemeente.

Het betrof hier ook twee tarwebroden. De tarweoogst spreekt van de

oogst vanaf Christus tot zijn wederkomst: de tarwekorrel zal van het kaf

worden gescheiden (Mat 3:10), de tarwe en het onkruid groeien tot de

eindtijd tezamen op (Mat 13:24-30).

Het feest is dus een duidelijke heenwijzing naar de Pinksterdag,

waarop de Heilige Geest werd uitgestort, de dag waarop 3000 mensen zich

bekeerden op de toespraak van Petrus (Hand 2:41). Zij waren de eerstelingen

van de grote oogst, de eerste bekeerlingen werden toen aan het lichaam van

Christus toegevoegd. Dit gebeurde dus exact op de dag dat het wekenfeest

werd gevierd. Het zou dus logisch zijn als het Christelijk Pinksterfeest

zou samenvallen met het Joodse wekenfeest. Helaas gebeurt dit zelden, want

de Joden vieren nu het wekenfeest 7 weken na Pascha, i.p.v. na de

aanbieding van de eerstelingengarf.

De uitstorting van de Heilige Geest ging overigens gepaard met tongen

van vuur boven de discipelen. Vuur spreekt namelijk van oordeel (Mat 3:10,

13:40). Door de val van de Joden is het heil ook tot de Heidenen gekomen

(Rom 11:11,12). Hoeveel te meer zal de bekering van de Joden dan niet een

rijkdom voor de wereld beteken (Rom 11:14). Dat zullen we merken bij de

laatste feesten.

Opvallend is dat bij de instelling van het oogstfeest wordt vermeld

dat de rand van het veld niet afgemaaid mag worden en dat wat is blijven

liggen niet opgelezen mag worden; het is voor de arme en vreemdeling

(Lev 23:22). Deze nalezing van de oost verwijst naar de oogst die plaats

vindt na de opname van de Gemeente. Dan zal er nog een oogst plaats vinden:

de schare die niemand tellen kan (Op 7:9) en het overblijfsel van Israël

Het Bazuinenfeest

Dit feest wordt beschreven in Lev 23:24-25 en in Num 29:1-7. In Lev

staat vermeld dat het een rustdag is met een heilige samenkomst,

aangekondigd door bazuingeschal. Verder werden er op deze dag brand- en

spijsoffers gebracht en een bok als zondoffer.

Het was een jubeldag staat er in het NBG (Num 29:3). Een dag van

trompetgeschal staat er eigenlijk in het Hebreeuws. Wat er te vieren was

staat er niet, er was ook niets om te gedenken. Tegenwoordig vieren de

Joden dit feest als het Joodse nieuwjaar, terwijl Nissan de eerste maand

is! Het kerkelijk jaar scheelt dus 6 maanden met het burgelijk jaar.

Het doel van het feest was eigenlijk verborgen. Het was dan ook het

5e feest. 5 is het getal van de verborgenheid. We leven nu in de 5e

bedeling, die van de genadetijd en de gemeente. De gemeente begon op het

wekenfeest. Deze periode zal eindigen met de opname van de gemeente, dat is

de profetische betekenis van dit feest. Er moest op dit feest een stoot op

de bazuinen worden gegeven, dit heeft als betekenis verzamelen.

Er waren twee trompetten. Het verzamelen zal straks ook tweevoudig

zijn. Ten eerste wordt de gemeente in de hemel opgenomen (1 Thes 4:16,17, 1

Kor 15:51,52). Ten tweede dient het bazuingeschal voor het verzamelen van

Israël in het land (Jes 27:13). Daar zien we nu reeds een voorvervulling

van.

Het feest viel eigenlijk samen met het 7e nieuwe maanfeest (Num

10:10). Dat feest diende om God aan het volk te doen denken. Zo zal God

straks opnieuw aan Zijn volk denken en Zijn plan met Israël tot een einde

brengen. Tenslotte zal de wereld in het 1000-jarig rijk vanuit Jeruzalem

bestuurd worden.

NB: Voor het bazuinen werden speciaal 2 zilveren trompetten gemaakt (Num

10:2). Een stoot op beide trompetten diende voor het samenroepen van de

gemeente, dat is het verzamelen van de gehele vergadering in de woestijn

bij de ingang van de tabernakel (Num 10:3,7). Een uitgebreid signaal moet

worden geblazen als de legerplaatsen moesten opbreken (Num 10:5,6) en later

in het land Israël als de legers voor de strijd moesten verzamelen (Num

10:9). Zowel het blazen als het stoten diende er voor om het volk bij de

Here in gedachtenis te doen brengen (Num 10:9,10).

Bij de feesten moesten een stoot op de trompetten worden gegeven bij

de brand- en vrede offers, dus ook bij dit feest.

De grote verzoendag

Op de 10e van de zevende maand moest de grote verzoendag worden

gehouden (Lev 16, 23:27-32, Num 29:7-11). Op deze dag moesten ze zich

verootmoedigen, een heilige samenkomst hebben en een vuuroffer brengen (Lev

23:7). Het brandoffer betrof een jonge stier, een ram en 7 eenjarige

schapen (Num 29:8).

Slechts éénmaal per jaar mocht de Hogepriester verschijnen in het

heilige der heiligen binnen het voorhangsel (Lev 16:2). Daarin stond de

Ark, met daarop het verzoendeksel (Ex 26:34). De Here zou dan verschijnen

in een wolk boven het verzoendeksel (Lev 16:2).

In Lev 16 en Hebr 9 staat uitgebreid beschreven welke zoenoffers de

hogepriester moest brengen: eerst een jonge stier als zondoffer en een ram

als brandoffer (Lev 16:3). De stier diende voor verzoening over de

hogepriester en zijn huis (Lev 16:6,11). Vervolgens moest hij gloeiende

kolen van het altaar in het heilige der heiligen brengen en op die kolen

fijn reukwerk en daarna het verzoendeksel 1 x en voor het verzoendeksel 7 x

besprenkelen met het bloed van de stier (Lev 16:12-14).

Van het volk moest de hogepriester 2 bokken als zondoffer en een ram

als brandoffer nemen (Lev 16:5). E‚n bok moest worden geslacht. Zijn bloed

moest ook binnen het voorhangsel worden gebracht en net zo worden gebruikt

ter besprenkeling als het bloed van de stier (Lev 16:15). Zo werd

verzoening gedaan over de zonden en onreinheden van de Israëlieten (Lev

16:16). Met het lot werd bepaald welke bok geslacht zou worden. Eén bok

voor de Here en één voor Azazel(Lev 16:8). Azazel is een samentrekking van

de woorden Aze (geit) en Azal (vertrekken). Dus we moeten "voor Azazel"

waarschijnlijk lezen als "als vertrekbok".

Opmerkelijk is dat in Hebr 9:7 staat "voor de zonden in onwetendheid

bedreven". Voor de overige zonden was namelijk al steeds een zondoffer

nodig. Zo dienen ook wij, als wij ons bewust worden van een zonde, deze zo

snel mogelijk te belijden en God zal die dan vergeven op grond van het

bloed van Christus (1 Joh 1:7,9). Maar hoeveel zonden vergeten wij niet te

belijden. Daar is Christus ook voor gestorven! Toch mogen we niet vergeten

dat, als wij onze zonden niet willen belijden, deze tussen God en ons

instaan, zodat onze gebeden belemmerd worden (Ps 66:18). Als wij in de

zonde leven dan wil God zelfs geen gemeenschap met ons hebben aan het

avondmaal (1 Kor 5:11).

Wanneer de hogepriester klaar was met de verzoening van het heiligdom,

de tabernakel en het altaar, dan moest hij de andere bok nemen. Vervolgens

moest hij alle zonden van de Isra‰lieten belijden, die op de kop van de bok

leggen en de bok de woestijn in laten sturen. Zo werden de zonden gedragen

naar een onvruchtbaar land (Lev 16:20-22). Onvruchtbaar, d.w.z. ze hebben

de dood niet meer tot gevolg maar we ontvangen als genade het eeuwige

leven in Christus (Rom 6:23).

De grote verzoendag is dus een voorafschaduwing van het grote

verzoenwerk van de Heer Jezus, die in het hemelse heiligdom gegaan is met

Zijn eigen bloed om zo voor ons een eeuwige verzoening teweeg te brengen

(Hebr 9:11,12). De aardse tabernakel was een afbeelding van de hemelse

(Hebr 8:5, 9:24)!

Typologisch spreekt de grote verzoendag dus van het verzoeningswerk

van de Heer Jezus. Profetisch is er nog een (toekomstige) gebeurtenis aan

te wijzen. Deze aanwijzing vinden we in Lev 25:8-16. Eens in de 49 jaar, op

het jaar na het sabbatsjaar, moest er op de grote verzoendag op de bazuin

worden geblazen, want dan breekt het jubeljaar aan. Op die dag mocht

iedereen terugkeren naar zijn bezittingen die hij vroeger had verkocht. Dit

duit op het moment dat de Heer Jezus zal terugkomen om Zich met Zijn volk

te verzoenen en hun hun land weer terug te geven.

Maar daar moet wel iets aan vooraf gaan. Het feest moest beginnen met

verootmoediging (Lev 23:27). Dit is een verwijzing naar de verootmoediging,

die beschreven is in Zach 12:10 "Zij zullen hem aanschouwen, die zij

doorstoken hebben, en over hem een rouwklacht aanheffen als de rouwklacht

over een enig kind". Maar deze spijtbetuiging zal dan resulteren in de

verlossing van Israël (Zach 12:8).

Het loofhuttenfeest.

Het loofhuttenfeest moest worden gevierd van de 15e t/m de 22 van de

zevende maand (Lev 23:34-43). Op de eerste dag van het feest moest er rust

zijn (Lev 23:36,39). Het wordt ook wel het feest der inzameling genoemd,

aan het einde van het jaar (Ex 23:16, 34:22).

Nu doet zich dus het merkwaardige feit voor dat de maand Nissan de

eerste maand van het jaar is, terwijl in de zevende maand de jaarwisseling

plaats vindt (Ex 34:22). De Joden hebben dit opgelost door op de eerste van

de zevende maand het Joodse nieuwjaar te vieren.

De Israëlieten moesten takken nemen van palmen, loofbomen en

beekwilgen (Lev 23:40), olijfbomen, olijfwilgen en mirten (Neh 8:14) om

hutten te maken. Daar moesten zij zeven dagen in wonen, opdat hun

geslachten zouden weten dat de Here hen in loofhutten heeft doen wonen,

toen ze uit het land Egypte trokken (Ex 23:43). In de NBG staat ‘hutten’,

maar hier wordt in het Hebreeuws hetzelfde woord gebruikt dat elders in dit

hoofdstuk met ‘loofhutten’ wordt vertaald. Overigens woonden ze later in de

woestijn in tenten (Hos 12:10). Waar het om gaat is dat ze moesten gedenken

dat ze een dak boven hun hoofd hadden in de woestijn.

Het loofhuttenfeest had ook nog een andere functie. Eens per 7 jaar,

in het sabbatsjaar (Lev 25:1-7, Deut 15:9), moesten ze het land braak laten

liggen (Ex 23:11, Lev 25:4-7). Ze mochten niet inzamelen en niet snoeien.

Wel mocht de opbrengst van het land direct gegeten worden, maar dan ook

door de knechten, vreemdelingen en het vee. Het zesde jaar zou dan een

oogst voor 3 jaar voortbrengen (Lev 25:21). In het achtste jaar mochten ze

zaaien, maar tot die oogst gereed was moesten ze van de oogst van het zesde

jaar leven (Lev 25:22).

Hierdoor hadden de Israëlieten dus tijd over. Deze tijd werd dan

tijdens het loofhuttenfeest benut door in Jeruzalem bijeen te komen om zich

de wet te laten voorlezen. En dit weer met als doel om de Here God te

vrezen (Deut 31:9-13).

De sabbatsjaren hebben ze niet goed gehouden (Jer 34:14). Als straf

was reeds in Lev 26:34,35,43 aangekondigd, dat, als ze bleven volharden in

het niet houden van de wet, het land verwoest zou blijven liggen totdat het

zijn sabbatsjaren vergoed zou krijgen. Dit sloeg op de Babylonische

ballingschap (2 Kon 36:21, Jer 25:11, 29:10).

Het zevende jaar had nog een functie: de slaven moesten worden

vrijgelaten, met een toegift (Deut 15:12,13) en leningen aan broeders

moesten worden kwijtgescholden (Deut 15:2). Daarom wordt het sabbatsjaar

ook wel het jaar der kwijtschelding genoemd (Deut 31:10).

Zijn dit niet allemaal prachtige heenwijzingen naar het vrederijk;

iedereen zal dan weer vrij zijn, geen slavernij, geen schulden

(Jes 65:21-25). Het loofhuttenfeest is een heenwijzing naar het 1000-jarig

rijk. Dan zal dit feest weer opnieuw gevierd worden en niet alleen door de

Joden, maar door de hele wereld (Zach 14:16-19). De volken moeten dan

jaarlijks optrekken naar Jeruzalem om dit feest te vieren en zich voor de

Here neer te buigen.

De Israëlieten moesten vrolijk zijn (Lev 23:40, Deut 16:15). In het

1000-jarig rijk zal het ook vrolijk zijn (Sef 3:14). Ook wij mogen ons

verheugen dat we de zaligheid der zielen bereikt hebben (1 Petr 1:8,9). Wij

hebben een hemels vaderhuis met vele woningen (Joh 14:2).

Samenvatting

Pascha:

Doel: Een gedenkdag en Paasoffer voor de Here die de Egyptenaren

sloeg, maar aan hun huizen voorbij ging.

Profetisch: Christus die aan het kruis stierf en zijn bloed stortte.

Typologisch: Het bloed van Christus, waardoor wij niet in het oordeel

komen.

Praktisch: Wij danken de Heer dat wij niet verloren gaan door de

storting van zijn bloed.

Ongezuurde broden:

Doel: Om al de dagen van hun leven te denken aan de dag dat ze uit

Egypte trokken (15 Nissan).

Profetisch: Christus die aan het kruis stierf en ons reinigde van alle

zonden.

Typologisch: De hele Christus (Hoofd en gemeente) zonder zonde.

Praktisch: Wij danken alle dagen van ons leven de Heer, voor wat het

Hem heeft gekost om ons te reinigen van alle zonden.

Eerstelingengarf:

Doel: Beweegoffer voor de Here van eerste korenschoof (gerst) op

eerste zondag na Pascha. Pas na dit offer mochten ze brood

eten dat van vers koren gemaakt was.

Profet/Typol: Christus als eersteling uit de doden opgestaan op zondag.

Praktisch: Wij loven de Heer dat Hij is gestorven en opgestaan,

waardoor wij weten dat ook wij uit de doden zullen opstaan.

Wekenfeest:

Doel: Het aanbieden van twee gezuurde beweegbroden (tarwe) op de

achtste zondag na Pascha. Het aanbieden van de eerstelingen

van de oogst in manden aan de priesters.

Profet/Typol: Uitstorting van de Heilige Geest en het ontstaan van de

(eerstelingen van de) gemeente.

Praktisch: Wij moeten ons laten leiden door de Heilige Geest en

meewerken aan het oogsten, d.w.z. evangeliseren.

Bazuinenfeest:

Doel: Een dag van bazuingeschal.

Profet/Typol: Opname van de gemeente en verzameling van de Isra‰lieten in

het beloofde land.

Praktisch: Wij mogen iedere dag wachten op de wederkomst van Christus

om ons te halen.

Grote verzoendag:

Doel: Verootmoediging en het brengen van een zoenoffer voor alle

zonden van het volk.

Profetisch: Het volk verootmoedigt zich en Christus keert terug om het

land aan Isra‰l terug te geven.

Typologisch: Christus brengt zijn bloed in hemels heiligdom teneinde een

eeuwige verlossing tot stand te brengen. De weg naar het

heiligdom ligt open.

Praktisch: Wij mogen danken voor de eeuwige verzoening door het bloed

van Christus. Wij mogen altijd en op iedere plaats tot God

komen en Hem aanbidden en tot Hem bidden.

Loofhuttenfeest:

Doel: Herdenken dat ze in de woestijn in tenten (loofhutten?)

woonden. Lezing van de wet eens in de 7 jaar.

Profetisch: Het 1000-jarig vrederijk.

Typologisch: Christus heeft voor ons eeuwige woningen verworven.

Praktisch: Danken voor de hemelse zegeningen, nu en straks.

]]> http://verderkijker.wordpress.com/2009/06/22/profetisch-schema-van-christus-tot-de-eeuwigheid/feed/ 0 verderkijker http://verderkijker.wordpress.com/2009/05/29/hoop-voorbij-de-hel/ http://verderkijker.wordpress.com/2009/05/29/hoop-voorbij-de-hel/#comments Fri, 29 May 2009 15:34:30 +0000 verderkijker http://verderkijker.wordpress.com/2009/05/29/hoop-voorbij-de-hel/ ]]>

Omdat mijn vrouw een E-book reader heeft aangeschaft, is zij verwoed op zoek gegaan om het apparaat te vullen. Er zijn redelijk wat (gratis) titels beschikbaar op Internet.

Eén van de boeken die zij tegenkwam, is “Hope Beyond Hell”.

De inleiding van het boek begint als volgt:

Het probleem

Stel je eens voor dat je een zendeling bent in het moslimland Senegal in West-Afrika.

De datum? 26 September 2002.

 

Een jaar geleden ben je bevriend geraakt met je buurman, Abdou Ndieye, een islamitische handelaar. Nog maar een paar weken geleden heeft hij je uitnodiging aanvaard om samen met jou de bijbel te gaan bestuderen. Je bent enthousiast. Abdou is de eerste moslim met wie je het evangelie deelt.

Vandaag bereid je je voor om weer een gedeelte uit de bijbel met hem door te nemen, maar er is iets verschrikkelijks gebeurd. Je kunt niet geloven wat je op het nieuws ziet en hoort. De Joola, een Senegalese veerboot, is gekapseisd en meer dan 2000 mensen zijn omgekomen. Je herinnert je dat Abdou’s vrouw, Astou en zijn 14-jarige dochter, Fatou, ook op de boot waren. Je bent in een shock en je gelooft niet wat je ziet – het schip ligt volledig ondersteboven en steekt uit boven de zee, erboven vliegen helikopters.

Je haast je naar de buren. Als je op de deur klopt hoor je een luid gekreun en hartverscheurend gehuil. Je loopt zachtjes naar binnen. Abdou ligt languit op de grond. Hij schreeuwt het uit naar Yalla (Senegalees voor Allah). “Waarom? Waarom? Hoe kon u dit laten gebeuren?” Hij gaat maar door met huilen en slaat met zijn handen op de grond.

Je voelt je verschrikkelijk hopeloos en bid in jezelf: “God help me om mijn vriend te troosten”.

Abdou kijkt je aan, hij herkent je nauwelijks door zijn tranen heen. “Mijn vrouw en dochter zijn op een gruwelijke manier omgekomen. Vertel me: zal ik ze weerzien! Vertel me: zijn ze veilig in Gods armen!? Heeft jou Jezus ze naar Zijn hemel gebracht?”

Je weet niet wat je moet zeggen. De stilte is oorverdovend.

“Antwoord mij christen, zal ik ze weerzien? Zijn ze op een betere plaats? Vertel het me!!”

Je blijft sprakeloos. Wat kun je zeggen? Waar is het goede nieuws van het evangelie wanneer je het zo hard nodig hebt … !?

Tja, daar sta je dan met je Bijbelkennis. Als je gelooft dat je “in dit leven voor Jezus moet kiezen, omdat je anders voor eeuwig verloren bent”, dan is “de hel” waarschijnlijk goed gevuld, en in de hemel  zijn veel lege plaatsen.

De Bijbel leert iets anders.

Ik zou iedereen die dit leest dit boek van harte aan willen bevelen om het eens door te lezen, en te toetsen.

Je kunt het van mijn website downloaden.

Helena Petrovna Blavatsky

Bij het bestuderen van de leringen van welke nieuwe religie of sekte dan ook, is het altijd raadzaam om de stichter ervan aan een onderzoek te onderwerpen. Madame Blavatsky is  beschreven door een van haar diverse biografen:

“Ze was één van de meest boosaardige en immorele vrouwen die ooit geleefd hebben…met een meervoudige persoonlijkheid, en een diepe verachting voor de mensheid.”

Al vanaf jonge leeftijd demonstreerde ze de vaardigheden van een medium, en wanneer zij in trance was, zag ze vaak de majestueuze gedaante van een hindoe met een witte tulband. Ze noemde hem haar “beschermer”, en geloofde dat hij haar bij vele gelegenheden gered heeft van gevaar. Later beschreef zij een zogenaamde ontmoeting van aangezicht tot aangezicht met deze zelfde “meester” in Engeland toen ze 20 jaar oud was. Bij die gelegenheid droeg hij haar op naar India af te reizen, om daar het Theosofisch Genootschap op te richten.

De naam Blavatsky verwierf zij op 17-jarige leeftijd, toen ze een oudere generaal trouwde. Dit huwelijk duurde welgeteld 3 maanden. Helena verliet hem en vluchtte weg, om een leven van reizen in dienst van “haar meester” te gaan leiden. Hier heeft ze zelf het volgende over gezegd:

“Ik zou geen slaaf van God zelf willen zijn, laat staan van een man….Een vrouw vindt haar vreugde in het verwerven van bovennatuurlijke krachten. Liefde is niet meer dan een verachtelijke droom, een nachtmerrie.”

Veel van haar hersenspinsels zijn terug te vinden in twee dikke boeken genaamd “Isis Ontsluierd”, en haar standaardwerk “De Geheime Leer.” Dit materiaal werd haar ingegeven door haar “Meesters”, die onder andere Koot Hoomi, Morya, of ook wel “De Verheven Meesters van Wijsheid” werden genoemd.

                “Koot Hoomi”                          “Meester Morya”

Deze “Meesters”, zo geloofde zij, “zijn meer en hoger ge-evolueeerde zielen, die na talloze malen gereincarneerd te zijn geweest de aardse sferen hebben verlaten, en die nu de mensheid leiden.

Let op deze foto! Lijkt de “meester Morya” (in het midden) niet erg op “de man van Nairobi, a.k.a Maitreya?

De namen van deze zogenaamde “verheven meesters” of geleide-geesten, zijn vaak net zo bekend als de schrijvers zelf. “Seth” bijvoorbeeld, schrijft via Jan Roberts, en van de populaire boeken van Ruth Montgomery wordt aangenomen dat zij gedicteerd zijn door haar vele “gidsen”.

Zoals te verwachten is, is hun boodschap zonder uitzondering een “kosmisch evangelie”,dat tegengesteld is aan het orthodoxe Christendom. Als we kijken naar wat de “meesters”de wereld “geleerd” hebben door Theosofie, zien we, dat zij schaamteloos gejat hebben van het Boeddhisme.

“God en de mens zijn de twee fasen van het ene eeuwige leven en bewustzijn, dat ons universum ondersteunt. Dit samengaan maakt de mens een deel van God, die zo alle attributen en krachten van het Opperwezen potentieel in zich draagt. Het is het concept dat er niets bestaat dan God, en dat het mensdom één deeltje van Hem is. Het een ongerijmde parallel die gemaakt wordt, dat de mens een deel van God is, zoals de bladeren een deel van de boom zijn. De mensheid is een groei, een ontwikkeling, een emissie, een evolutionaire uiting van het Opperwezen.”

De hedendaagse New Age beweging gelooft merkwaardig genoeg in de religie “van Jezus, niet over Jezus”. New Age aanhangers geloven dat we “allemaal het “Christus bewustzijn” kunnen bereiken, en zo zelf goden worden. Dit is niet erg verrassend. Omdat zij geen persoonlijke God blieven aan wie zij verantwoording schuldig zijn, zullen occultisten niet luisteren naar de wooorden van de apostel Paulus.

Madame Blavatsky vervolgt met:

“We komen dus tot de conclusie dat het enige verschil tussen het moderne Christendom en de oude heidense religies het geloof is van eerstgenoemde, in een persoonlijke duivel en in de hel.”

Lucifer vindt niets prettiger dan de mensheid ervan te overtuigen dat hij niet bestaat, zodat hij ongestoord verder kan met zijn werk van verleiding en vernieling. Jezus echter, sprak in niet mis te verstane woorden:

Johannes 8:44 (HSV) U bent uit de vader de duivel, en wilt de begeerten van uw vader doen; die was een mensenmoordenaar van het begin af, en is in de waarheid niet staande gebleven, want er is in hem geen waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij vanuit wat van hemzelf is; want hij is een leugenaar en de vader van de leugen.

Het is zonneklaar dat Helena Blavatsky de “vader van de leugen” geloofde, en geholpen heeft zijn valse licht te verspreiden, zeker als we haar verklaringen lezen in ” De Geheime Leer”, haar belangrijkste werk.

“Beter is het mens te zijn, de kroon van aardse produktie, en koning over zijn opus operatum, dan verdwaald te zijn tussen de willoze geestelijke gastheren in de hemel.”

“Satan is de engel die trots genoeg was om in zichzelf te geloven als God; dapper genoeg om zijn onafhankelijkheid te kopen tegen de kostprijs van eeuwig lijden en foltering, schoon genoeg om zichzelf te aanbidden in vol goddelijk licht, sterk genoeg om nog steeds te regeren in duisternis onder ondraaglijke pijn, heeft zichzelf een troon gemaakt als een onblusbare brandstapel, de Prins der Anarchie, die gediend wordt door een hierarchie van zuivere geesten.”

Zij somt haar ideeën op over de duivel als verlosser als ze zegt:

“Nu staat het onomstotelijk vast, dat Satan, of de vurige draak, de “Heer van Fosfor” en Lucifer of “Lichtdrager”in ons is. Het is onze Overtuiging, onze Verleider, onze Verlosser, onze wijze Bevrijder, en Redder van beestachtigheid.”

Een zeer bekende volgeling van Madame Blavatsky was Adolf Hitler. Het is bekend dat hij altijd een exemplaar van ” De Geheime Leer ” op zijn nachtkastje had liggen. De paginaranden stonden vol met aantekeningen en opmerkingen in zijn eigen handschrift.

In zijn boek “The Twisted Cross” presenteert Joseph Carr ons de volgende beschouwing:

De fundamenten van de filosofie van zowel de Nazi- als de New Age beweging liggen in de occulte leringen die bekend zijn geworden in de late 19e eeuw door de Theosofische beweging.

Zowel de Nazi’s als de New Age beweging leunen zwaar op de leringen van Helena .P. Blavatsky.

Aan Theosofen ontleende Hitler zijn onstaanstheorieen en het begrip ten aanzien van een controlerende hierarchie van ingewijden. Zowel de Theosofen van die tijd als de Nazi’s geloofden dat de mensheid wordt geleid door superieure wezens, Ubermenschen, die in verafgelegen delen van de wereld leven, zoals in de Gobi woestijn, of in het Himalaya gebergte in Tibet.

Er bestond een substantiele Tibetaanse en Chinese gemeenschap in Berlijn vanwege de occulte interesses in de Duitse samenleving. Hitler verleende hen bepaalde privileges toen hij aan de macht kwam. In 1941 leefden er reeds ruim duizend Tibetanen in Berlijn.

God geeft ons wat aanwijzingen over hoe een mens zo verknipt en verleid kan worden;

Romeinen 1:21 Want zij hebben, hoewel zij God kennen, Hem als God niet verheerlijkt of gedankt, maar zij zijn verdwaasd in hun overwegingen en hun onverstandig hart is verduisterd.

22 Terwijl zij zich uitgaven voor wijzen, zijn zij dwaas geworden,

28 En omdat het hun niet goeddacht God te erkennen, heeft God hen overgegeven aan een verwerpelijk denken, om dingen te doen die niet betamen.

Na het overlijden van Blavatsky, was voor korte tijd de opvolgster in de rij;  Dr. Annie Besant… De “Dictionary of Mysticism and the Occult” beschrijft haar als:

“een Engelse theosofiste en sociaal hervormer die president van het Theosofisch Genootschap werd in 1891….Dr Besant was een leidster in de Vrijmetselarij gelieerde beweging, en een vruchtbaar schrijfster.”

Er bestonden plannen om haar geadopteerde zoon, Krishnamurti, een Indiaas mysticus, als de Messiaanse Leider en Reincarnatie van de Wereldleraar naar voren te schuiven. Het feest ging echter niet door. Blijkbaar wist men, dat de tijd nog niet rijp was.

Kort nadien werd het aardse leiderschap om lucifers plannen te doen voortgaan ( via de Theosofie althans) overgedragen aan Alice Ann Bailey, de nieuwe president van het Theosofisch Genootschap.

Valse religie en sekten in de 19e eeuw

In de jaren ‘20 van de 19e eeuw groeiden de kiemen van een nieuwe religie uit tot wat wij vandaag kennen als het “Mormonisme” of de “kerk van de heiligen der laatste dagen.”

Een van de geloofspunten van de Mormonen, zoals we die vinden in hun boek “Pearl of Great Price”, stelt dat Jezus de geestelijke broer van Lucifer was, voordat hij in de wereld kwam.

Spiritisme werd een georganiseerde religie in 1848. In onze tijd heeft het ingang gevonden bij veel leden van de wereldelite

In de jaren ‘60 van de 19e eeuw begon Mary Baker Eddy met het onderwijzen van haar ideeën omtrent Christian Science. Navolgers van deze religie geloven dat het onmogelijk is om de Bijbel te begrijpen zonder de leringen van Mevr Eddy, zoals die te vinden zijn in haar boek “Key to the Scriptures.”

Theosofie begon in 1875 onder het bezielende leiderschap van Helena Petrovna Blavatsky, en later Annie Besant. De wortels van deze organisatie zijn nauw verweven met de New Age beweging van vandaag.

Jehovah’s Getuigen ontstonden in 1879. Deze nieuwe religie ontkent onder meer de drie-eenheid, en de Godheid van Jezus Christus, en heeft zijn eigen “vertaling”van de Bijbel; de “Nieuwe Wereld Vertaling.” Sleutelverzen in deze “vertaling” zijn veranderd en aangepast om hun leerstellingen te rechtvaardigen.

De “Unity Church” werd georganiseerd in 1866 onder het leiderschap van Charles en Myrtle Fillmore. Van de “nieuwe” religies die ontstonden in de 19e eeuw, zijn de Unity Church, samen met de Theosofie, waarschijnlijk de belangrijkste vertegenwoordigers van het “Nieuwe-Tijds denken.”

Wordt vervolgd

Occulte genootschappen, de New Age beweging, en de Nieuwe Wereldorde. (1)

Dit werk zal in delen op mijn blog verschijnen.

De kosmische strijd

Men kan onze wereld en haar geschiedenis bekijken als een idiote lappendeken van ongeplande, niet gerelateerde gebeurtenissen. Of je kunt in dit alles een patroon zien, een langzaam maar zeker voortgaande beweging van de menselijke geschiedenis leidend naar een climax, een zeer ingrijpende gebeurtenis.

Veranderingen die een hele samenleving treffen gebeuren nooit van de één op de andere dag, alhoewel het daar voor het gevoel van veel mensen wel op lijkt. Gedurende een zeer lange periode is het fundament gelegd, steen voor steen, voor een misleiding in de gedachten van mensen, die niet enkel één land, maar de gehele wereld gaan overspoelen.

De Bijbel vertelt ons, dat er een wezen is die tot zo iets dergelijks in staat is. Zijn naam is lucifer. Hij was een van Gods hoogste schepselen, een engelvorst, zijn naam betekent “lichtdrager”. Jesaja 14:12-15 en Ezechiel 28-11-19 leren ons over zijn karakter, en God’s oordeel over hem. Toen hij van Gods heilige berg werd verstoten verloor hij zijn hoge en heilige positie voor “de Oude van Dagen”, maar hij behield vooralsnog zijn onvoorstelbare bovennatuurlijke intelligentie en macht.

Er zijn twee misleidingen die zijn doel dienen.

Ten eerste: twijfel zaaien omtrent Gods Woord, door het te verdraaien tot het iets betekent wat God helemaal niet gezegd of bedoeld heeft.

Ten tweede: ons te overtuigen dat wij het recht, de mogelijkheid en de macht hebben gelijk aan God te worden. Lucifer weet donders goed dat dat helemaal niet kan, net zomin als hij dat kon.

Maar heel weinig mensen onderkennen het feit dat de geschiedenis van de mens in feite een slagveld is. De strijd wordt gevoerd door satan en zijn legermachten tegen onze Schepper, de prijs is onze zielen. De keus aan een ieder van ons is, aan wie hij/ zij loyaal wil zijn, en wie te vereren.

De satan is er door de eeuwen heen in geslaagd aanbidding voor zichzelf te realiseren, doormiddel van het introduceren van een waaier van valse religies, sekten en zelfs onverhulde satansaanbidding.

Wordt vervolgd.

Vijftien Bommen
Die Mijn Theologisch Schip Deden Zinken

bron: http://www.hetbestenieuws.nl/artikelen/Jacobson/bommen.htm

BOM 1.
Als God wil dat alle mensen worden gered, maar de meeste gaan verloren, hoe kan God dan almachtig zijn?
(1 Tim. 2:3,4)

BOM 2.
Als Christus de Verzoener is voor de zonden van de hele wereld, stierf Hij dan voor niets voor hen die verloren gaan?
(1Joh. 2:2)

BOM 3.
Als God het universum gaat verzoenen door Christus, hoe kan het dan zijn dat sommigen tot in eeuwigheid zullen worden gepijnigd?
(Kol. 1:20)

BOM 4.
Hoe kan God, in Christus, alle dingen samenvatten in een, terwijl miljarden eeuwig vervreemd zullen blijven?
(Ef. 1:10)

BOM 5.
Als allen in Adam sterven en slechts een paar levend worden gemaakt in Christus, hoe kan dan genade overvloediger zijn dan zonde?
(Rom. 5:20)

BOM 6.
Als alle mensen verdoemd zijn door Adam’s overtreding, waarom worden dan niet alle mensen door een daad van gerechtigheid gerechtvaardigd?
(Rom 5:18)

BOM 7.
Als allen in Adam sterven, waarom worden dan niet allen in Christus levend gemaakt?
(1Kor. 15:22)

BOM 8.
Hoe kan iedere knie zich buigen en Christus als Heer erkennen, tot God’s eer, als ze niet verzoend zijn?
(Fil. 2:10,11)

BOM 9.
Als alleen Christus onsterfelijkheid heeft, hoe kan dan ook maar iemand van de doden nu levend zijn?
(1Tim. 6:14-16; 1Kor 15:53,54)

BOM 10.
Als de boosdoeners naar de hel gaan zodra ze sterven, waarom worden ze dan later weer opgewekt en gericht?
(Openb. 20:10,11)

BOM 11.
Aangezien de Poel des Vuurs de tweede dood is, wat gebeurt er met de boosdoeners wanneer de dood wordt verslagen?
(1Kor. 15:26)

BOM 12.
Als “aion” “eeuwig” betekent, wat betekent dan “eeuwigheid der eeuwigheden”?

BOM 13.
Als God liefde is en alle macht heeft, zal Hij dan niet een weg vinden om allen te redden?
(1Tim. 4:9-11)

BOM 14.
Als Christus eeuwig zal regeren, wat betekent het dan dat Hij afstand zal doen van Zijn troon?
(Openb. 11:15; 1Kor. 15:24)

BOM 15.
Zal God ooit echt Alles in allen worden?
(1 Kor. 15:28)

Bron: Manna Vandaag

Staat Nederland aan de vooravond van voedseltekorten? Dreigt er honger? Diverse christelijke leiders claimen de laatste tijd daarover een woord van de Heer te hebben gehad.

In het jongste nummer van het blad ‘Blaast de Sjofar’ schrijft Jack van der Tang (foto), leider van Pillar of Fire, dat hij in januari een spreekbeurt moest houden in het Huis van Gebed in Den Haag en dat bij de voorbereiding daarvoor de Heilige Geest hem toonde dat er een voedseltekort zou komen. “Ik was verbaasd”, schrijft Van der Tang, “omdat dit niet datgene was, wat ik verwacht had. Ik deelde dit woord op de bewuste avond en tot ieders verrassing was dat het onderwerp waar de andere aanwezigen ook bij stil gezet waren in die week. Als ieder dit op zijn hart heeft zonder dat we dit weten van elkaar, dan heeft de Here God hier een bedoeling mee.”
Van der Tang is niet de enige die met deze boodschap komt. Een maand of twee geleden ontving Manna-vandaag van een bekende evangelische leider in Nederland een e-mail met daarin een waarschuwing voor een dreigende hongersnood. De man in kwestie neemt een vooraanstaande plaats in de evangelische wereld in en is een regelmatige gast bij radio- en tv-uitzendingen van de Evangelische Omroep.
Enkele uren nadat we zijn e-mail ontvingen, nam hij opnieuw contact op met het verzoek zijn identiteit geheim te houden en de boodschap over naderende voedseltekorten niet openbaar te maken. Hij schrok terug voor de consequenties. “Niet voor mijzelf, maar voor de angst die dit onder de mensen kan veroorzaken.” We spraken af dat zijn boodschap pas genoemd mocht worden als die spontaan vanuit andere bronnen bevestigd zou worden.
Sindsdien hebben we van meerdere kanten, onafhankelijk van elkaar, dergelijke mededelingen gekregen. In een geval zat daar zelfs een vrij uitgebreide beschrijving bij van hoe men zich het beste kan voorbereiden op een periode van voedseltekorten, tot en met tips om zelf voedsel te verbouwen en om niet-bederfelijke voorraden aan te leggen.
Van der Tang kreeg nadien ook verschillende bevestigingen, schrijft hij. Tijdens een gebedsdag op 7 maart deelde hij de boodschap ook. “Na afloop kwamen er verschillende bidders naar mij toe en bevestigden mij het verhaal dat ook zij dit hadden ontvangen in gebed.”
In ‘Blaast de Sjofar’ wijst Van der Tang bovendien op de boodschap die David Wilkerson onlangs verspreidde en waarover Manna-vandaag al eerder berichtte. Daarin wees Wilkerson ook op voedseltekorten. “Als het mogelijk is, leg dan een voorraad van niet-bederfelijk voedsel en andere essentiële dingen aan, voor een periode van dertig dagen. In steden zullen de supermarkten binnen het uur leeg zijn als de ramp zich voltrekt”, aldus Wilkerson.
Jack van der Tang waarschuwt in zijn artikel dat het nu niet de tijd is om in paniek te raken. Ook roept hij niet op tot het inslaan van voedselvoorraden. “Geen paniek, maar eerst de Here hierover zoeken.” Hij zegt: “Als er zo velen zijn die deze boodschap hebben ontvangen, dan kunnen we niet anders dan alert zijn en de Here zoeken en vragen hoe we moeten handelen.”

Bron: Manna Vandaag

Opnieuw is er door een Nederlandse voorganger gewaarschuwd voor een naderende hongersnood in Nederland. Herry van Bijleveld uit Vleuten bracht die boodschap tijdens een dienst van de Maranatha gemeente in Ermelo.

Het Nederlands Dagblad gaat er vandaag (zaterdag) uitgebreid op in op haar kerkpagina. Daarin zegt Van Bijleveld dat hij mensen adviseert extra voedsel en drinken in huis te halen. Anders dan onlangs David Wilkerson (die adviseerde om voedsel voor een maand in te slaan) denkt Bijleveld begrepen te hebben dat een voedsel- en watervoorraad voor een week volstaat.
De afgelopen week publiceerde Manna-vandaag een soortgelijke waarschuwing van Jack van der Tang, leider van Pillar of Fire in Den Haag, en van enkele anderen. Dat artikel vind je hier.
De boodschap van David Wilkerson vind je hier en een reactie van David Wilkerson daarop tref je hier aan. De boodschap van Bijleveld is door de Maranatha gemeente inmiddels als mp3-bestand op haar site gezet. Die vind je hier.
Het Nederlands Dagblad zegt dat de boodschap van Van Bijleveld veel stof heeft doen opwaaien in de gemeente in Ermelo. “U moet weten”, zei Van Bijleveld, “dat de Heilige Geest wereldwijd bezig is zijn kinderen te vertellen wat er binnenkort gaat gebeuren, zodat het u niet overvalt. Zodat u niet alsnog dingen in orde moet maken met de Here God en met andere mensen”. Hij riep zijn toehoorders op niet in paniek te raken “want Jezus leeft”.
Van Bijleveld, voorganger van de evangeliegemeente De Fontein in Vleuten, zei tijdens de dienst in Ermelo voorts te geloven dat de gemeente van Jezus Christus “spoedig, zeer spoedig” zal worden opgenomen. Hij adviseerde mensen hun huis te zuiveren van onreine en occulte spullen. In dat verband noemde hij “pornoboekjes onder het matras”. Zodat dergelijke spullen niet door achterblijvers worden gevonden. Er moet, zei hij, niets blijven liggen wat achterblijvers kunnen gebruiken “om de naam van de Here Jezus te belasteren”.
Van Bijleveld zegt dat hij zijn boodschap over een naderende hongersnood eind vorig jaar ontving en dat hij zich nu gedrongen weet er in het openbaar over te spreken. In zijn eigen gemeente in Vleuten en in andere gemeenten heeft hij er, naar eigen zeggen, al over gesproken.