Omdat ik sinds het optreden van Al Gore als klimaat-onheilsprofeet grote vraagtekens heb bij het waarheidsgehalte van de CO2 manie, heb ik besloten eens wat huiswerk te doen. Er zijn namelijk nogal wat deskundigen die de stelling dat CO2 verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde (ook wel bekend als het boeikaseffect)beargumenteerd tegenspreken.
De media huilt over het algemeen mee met de wolven in het bos, en repliceren braaf de onheilspellende waarschuwingen die de klimaatmaffia over ons uitgiet. Er zijn gelukkig ook nog andere geluiden te horen. Die wil ik hier eens op een rijtje zetten
Mijn bedoeling is om eens wat andere geluiden op een rijtje te zetten.

Een ander ‘bewijs’ is dat de gletsjers zich terugtrekken (overigens al sinds 1850) en dat het ijs op de Noordpool smelt. Maar beide zijn een gevolg van een warmer klimaat ter plaatse en zeggen niets over de oorzaak daarvan. Elke opwarming – of deze nu door de mens of door de natuur wordt veroorzaakt – zal het ijs doen smelten.
Vele klimatologen wijzen erop dat het klimaat thans warmer wordt en dat het niveau van kooldioxide (CO2) in de atmosfeer toeneemt. Dat is juist. Maar het samengaan van deze verschijnselen is geen voldoende bewijs voor een oorzakelijk verband. Bovendien is de gemiddelde wereldtemperatuur gedurende de periode 1940 en 1975 gedaald, terwijl in dezelfde periode de CO2-concentratie snel toenam.
En wat te denken van de bewering dat de klimaatmodellen opwarming voorspellen? Er zijn ruim twintig grote modellen, die allemaal verschillende uitkomsten opleveren, afhankelijk van wat men in de computer stopt. In de literatuur kan men verschillende schattingen aantreffen van de mogelijke temperatuurverhogingen als gevolg van een verdubbeling van de CO2-concentratie in de atmosfeer. Zij variëren van 1,4 graden – 11,5 graden.
Bovendien kunnen de modellen niet verklaren waarom de temperaturen in de periode tussen 1940 en 1975 daalden. De uitkomsten van modellen kunnen nooit als bewijs dienen; alleen waarnemingen zijn in dit verband relevant.
Wat we wèl weten is dat geen enkel klimaatmodel het waargenomen patroon van de huidige opwarming kan verklaren – de temperatuurtrends gemeten op verschillende breedtegraden en verschillende hoogten, zoals vastgesteld met behulp van radiosondes, opgehangen aan weerballonnen. Deze resultaten – voor het eerst wereldkundig werden gemaakt op een klimaatconferentie in Stockholm in september vorig jaar – leiden tot de conclusie dat het menselijke aandeel in de opwarming niet significant kán zijn, en dat het grootste deel van de opwarming aan natuurlijke oorzaken dient te worden toegeschreven, waarschijnlijk aan kleine variaties in de zonneactiviteit. De huidige opwarming houdt wellicht verband met een natuurlijke cyclus van 1500 jaar, die is gemeten in ijsboorkernen, oceaansedimenten, stalagmieten enz. – metingen die een periode van bijna een miljoen jaar bestrijken.
Ondertekend door:
Fred Singer, atmosferisch natuurkundige, em. hoogleraar university of Virginia, voormalig directeur van de US Weather Satellite Service. Peter Bloemers, hoogleraar biochemie, universiteit Nijmegen. Adriaan Broere, ingenieur en geofysicus, werkte in satelliettechnologie, nu klimaatonderzoeker. Bas van Geel, hoofddocent paleo-ecologie, universiteit van Amsterdam. Albert Jacobs, geoloog, werkte in de olieindustrie in Canada. Hub Jongen, elektrotechnisch ingenieur, zie www.vrijspreker.nl. Rob Kouffeld, em. Hoogleraar energievoorziening, TU Delft. Hans Labohm, econoom en ‘expert reviewer’ van het IPCC en met Dick Thoenes en Simon Rozendaal auteur van ‘Man-Made Global Warming: Unravelling a Dogma.’ Rob Meloen, hoogleraar. moleculaire herkenning, universiteit Utrecht Jan Mulderink, chemisch technoloog, oud-directeur AKZO research Arnhem, oud-voorzitter Stichting Duurzame Chemische Technologie in Wageningen. Harry Priem, em. hoogleraar planetaire- en isotopen-geologie, oud-directeur ZWO/NWO Instituut voor Isotopen-Geophysisch Onderzoek, oud-voorzitter Koninklijk Nederlands Geologisch en Mijnbouwkundig Genootschap. Henk Schalke, voorzitter management team IUGS-UNESCO Olaf Schuiling, em. hoogleraar geochemie, universiteit Utrecht. Dick Thoenes, em. hoogleraar chemische proceskunde TU Eindhoven, oud-voorzitter Koninklijke Nederlandse Chemische Vereniging. Jan Pieter van Wolfswinkel, oud-docent werktuigbouwkunde, TU Delft
Recente reacties