Zonden belijden, voorwaarde voor vergeving?
1 Joh 1:9 Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonden vergeve, en ons reinige van alle ongerechtigheid.
(Statenvertaling)
Deze ene tekst wordt vaak aangehaald om de leerstelling te ondersteunen dat belijdenis van elke zonde noodzaak is voor vergeving, dus je moet eigenlijk al je zonden bijhouden, anders vergeet je er vast een paar…(en worden ze dus niet vergeven…)
Is het werkelijk zo, dat ónze belijdenis voorwaarde is voor vergeving?
Als u denkt dat dit inderdaad de betekenis is van dit vers, moet u ook instemmen met het volgende;
Indien wij onze zonden niet belijden, Hij is niet getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonden niet vergeve, en ons niet reinige van alle ongerechtigheid.
Dit is natuurlijk te zot voor woorden. De Bijbel spreekt op veel plaatsen over het feit, dat voor een wedergeboren kind van God alle zonden zijn weggedaan.
Of wat dacht u van deze:
Hebreeen 10:16 Want nadat Hij te voren gezegd had: Dit is het verbond, dat Ik met hen maken zal na die dagen, zegt de Heere: Ik zal Mijn wetten geven in hun harten, en Ik zal die inschrijven in hun verstanden.
17 En hun zonden en hun ongerechtigheden zal Ik geenszins meer gedenken
Als de Heer Zelf, onze zonden niet meer gedenkt, zouden wijzelf dat dan wel moeten doen, teneinde vergeving te ontvangen?
Gezien het bovenstaande, en uiteraard wat de Schrift zelf leert over het zondeprobleem, en hoe daar mee afgerekend is, moet 1 Joh 1:9 ons iets anders te vertellen hebben, dan de uitleg dat belijdenis van zonden voorwaarde is voor vergeving.
Volgens mij betekent 1 Joh 1:9 dit:

Recente reacties