Profetisch schema van Christus tot de eeuwigheid

 

De feesten van God

De nieuwe maan.

Een van de minder opvallende instellingen in de Bijbel is die van de

nieuwe maan. Deze wordt namelijk niet genoemd in Leviticus, maar alleen in

het boek Numeri. Iedere nieuwe maan moesten brand- en vredeoffers worden

gebracht, begeleid door trompetgeschal, dit diende om het volk bij God in

gedachtenis te brengen (Num 10:10, Ps 81:4). Er werden ook spijs- en

drankoffers gebracht (Num 28:11-14).

Directe richtlijnen om de nieuwe maan als een rustdag te vieren staan

er niet in de wet. Toch zijn er aanwijzingen dat het wel een bijzondere dag

voor het volk was. Als de Sunamitische vrouw naar Elisa wil gaan dan zegt

haar man: "Waarom gaat gij heden tot hem? Het is geen nieuwe maan, noch

sabbat." (2 Kon 4:23). Een andere aanwijzing is Amos’ beschuldiging dat het

volk tijdens de nieuwe maan zuchtte dat het geen handel kon drijven

(Amos 8:5).

Typologisch is de maan het beeld van Israël. De maan geeft uit

zichzelf geen licht, maar weerkaatst het licht van de zon. Zo is de maan

het beeld van Israël dat het licht van God uitstraalt. Op dezelfde manier

geldt evenzeer dat de maan het beeld is van de gemeente die het licht van

Christus weergeeft.

De maan is niet iedere dag even helder, maar zij begint als een kleine

sikkel, die vlak na de zon opgaat en ondergaat. In eerste helft van de

maan-maand wordt de maan steeds voller tot zij halverwege de helderste

stand bereikt: volle maan. Daarna neemt haar grootte weer af en komt zij

ook steeds later op.

Dit proces van afwisselend veel en weinig licht reflecteren past

precies bij het beeld van Israël. De geestelijke toestand van het volk was

afwisselend goed en slecht. Goede koningen (David, Hizkia, Josia) werden

afgewisseld met slechte koningen en er waren zelfs koningen die goed

begonnen, maar met afgoderij eindigden (Salomo, Joas, Amasja).

Voor de gemeente is helaas geen betere beschrijving mogelijk. Na de

bekering van keizer Constantijn tot het Christendom onstond een sterke

vermenging van de kerk met het Romeinse rijk: het heilige Roomse rijk. In

de eeuwen daarna voerde de Rooms Katholieke kerk alleen heerschappij met

als dieptepunten verering van gestorven mensen, vervolging van Joden en

andersdenkenden en het aanbieden van vergeving van zonden door het kopen

van aflaten. In de diepste periode van duisternis begon het licht weer te

schijnen toen de Bijbel, met gevaar voor eigen leven, werd vertaald en

toen Luther zijn stellingen in 1517 verkondigde. In de tijd van de

Reformatie, die daarop volgde, ontstonden enerzijds bijbelgetrouwe

groeperingen terwijl de dwaalleer ook zijn intrede deed in de Protestantse

kerken.

Profetisch gezien duidt de nieuwe maan op de tijd dat de Here een

nieuw begin zal maken met Zijn volk en hen opnieuw zal gedenken. Een nieuwe

maan is immers een nieuw begin en het dient tot gedachtenis van God aan het

volk.

In het duizendjarig rijk zal dit nieuwe begin er zijn. Dan zal de

nieuwe maan, net als de sabbat, worden gebruikt als een dag om de Here te

aanbidden (Jes 66:23). De oostpoort van de binnenste voorhof zal dan worden

geopend en de vorst van Israël zal aanbidden op de drempel van deze poort

en het volk zal zich dan bij de ingang van deze poort voor de Here

neerbuigen (Ez 46:3).

Het Pascha

Het Pascha was een éénjarig lam. Dit kon zowel een ram als een

geitebok zijn (Ex 12). Eénjarig moeten we hier waarschijnlijk zien als in

het eerste levensjaar. De 10e Nissan moest het in huis worden genomen en op

de 14e worden geslacht. Op deze manier hechtten de Israëlieten zich meer

aan het dier en voelden ze meer van de pijn toen ze het dier slachtten. De

10e Nissan is waarschijnlijk ook de dag van de intocht van Christus in

Jeruzalem (Joh 12:1,12).

Overigens at de Heer het Pascha op de 14e Nissan (Luk 22:7-15) en

stierf één dag later, dus op de 15e Nissan. Opvallend is dat de priesters

het op de 15e aten (Joh 18:28). Misschien gebruikten zij een andere

kalender dan de Heer. De 1e Nissan kan namelijk samenvallen met nieuwe

maan, maar tegenwoordig is dat bij de Joden de dag ná nieuwe maan.

Dat het Paaslam Christus voorstelt is overduidelijk, want dit staat

letterlijk in 1 Kor 5:7. De Heer verlangde vurig het Pascha met de

discipelen te eten (Luk 22:15). Hij zal het pas opnieuw eten als het

Koninkrijk Gods gekomen is (Luk 22:16-19). In het 1000-jarig rijk zal het

dus opnieuw gevierd worden (Ez 45:21).

De Israëlieten moesten met een hysopstengel het bloed aan de

deurposten en de bovendorpel strijken. ’s Nachts zou de Heer door Egypte

trekken, en als Hij het bloed zag, dan zou Hij de verderver niet toestaan

om de eerstgeborene in het huis te doden (Ex 12, Hebr 11:28). De

Israëlieten scholen dus achter het bloed van het Paaslam.

Zo mogen ook wij schuilen achter het bloed van het Lam (1 Petr 1:19).

Zijn bloed is vergoten tot vergeving van zonden (Mat 26:28). Door Zijn

bloed zijn wij gekocht (Hand 20:28, Op 5:9). Door Zijn bloed zijn wij

gerechtvaardigd (Rom 5:9) en zijn wij verlost (Ef 1:7, Op 1:5). Dat bloed

reinigt ons van dode werken om de levende God te dienen (Hebr 9:14). Wij

mogen vrijmoedig ingaan in het heiligdom door het bloed van Jezus (Hebr

10:19). Zijn bloed reinigt ons van alle zonden (1 Joh 1:7).

De Israëlieten moesten jaarlijks het Pascha vieren als een gedenkdag

(Ex 12:14). Wat ze moesten gedenken staat in Ex 12:27. Het is een Paasoffer

voor de Heer die de Egyptenaren sloeg, maar aan de huizen van de

Israëlieten voorbijging. Zo mogen ook wij weten dat wij, omdat Christus ons

Pascha is geworden, niet veroordeeld worden (1 Kor 5:7, Joh 3:16).

Iedere vreemdeling in het land Israël mocht ook het Pascha vieren,

mits hij maar besneden was (Ex 12:48, Num 9:14). Als iemand onrein was of

ver weg, dan mocht hij het een maand later vieren, op de 14e van de tweede

maand (Num 9:11,12). Het Pascha werd gegeten met ongezuurde broden en

bittere kruiden. Ongezuurd, want Christus was zonder zonde. De bittere

kruiden spreken van Zijn lijden. Het Pascha moest op het vuur gebraden

worden en niet gekookt, omdat Christus het oordeel moest ondergaan: vuur

spreekt van oordeel (Hebr 10:27).

Het bloed moest met hysop op de deurposten gestreken worden. Hysop is

een beeld van ontzondiging. In Psalm 51:9 zegt David: Ontzondig mij met

hysop, dan ben ik rein, was mij, dan ben ik witter dan sneeuw. Mensen en

dingen die door aanraking met doden onrein geworden waren werden

besprenkeld met ontzondigingswater met behulp van hysop (Num 19:18). De

Heer Jezus kreeg aan het kruis zure wijn aangeboden. Deze zat gedrenkt in

een spons op een hysopstengel (Joh 19:28).

De Israëlieten trokken de 15e Nissan uit Egypte (Num 33:3). 40 jaar

later trokken ze de Jordaan over op de 10e Nissan (Jozua 14:10) en aten het

Pascha te Gilgal (Jozua 5:10). Het Pascha werd in Israël niet altijd even

correct gevierd. Koning Hizkia vierde het eens op een manier die sinds

Salomo niet gebeurd was (2 Kron 30:26). Later hield koning Josia het Pascha

op een wijze die sinds de richteren niet was voorgekomen (2 Kon 23:22).

Het Pascha moest in Jeruzalem geslacht en gegeten worden

(Deut 16:5,6). 3 maal per jaar moesten alle mannen opgaan naar Jeruzalem om

de 3 belangrijke feesten te vieren: het feest der ongezuurde broden, het

feest van de oogst (= het feest der weken) en het feest der inzameling (=

het loofhuttenfeest) aan het einde van het jaar (Ex 23:14-17, Deut 16:16).

Hun land zou dan veilig zijn (Ex 34:23). Het feit dat in 1973 Isra‰l

werd aangevallen tijdens de grote verzoendag geeft dus aan dat het land nu

niet Gods zegen kan ontvangen. Dat zal pas gebeuren als Isra‰l Jezus erkend

als de Messias, Gods Zoon (Hand 3:19,20). Als ze zich bekeren, dan zal

Jezus wederkomen op de aarde en ze zullen Hem herkennen die zij doorstoken

hebben (Zach 12:10, Joh 19:37, Op 1:7).

De Israëlieten mochten niet met lege handen voor het aangezicht van de

Heer verschijnen (Ex 23:15). Ze moesten de eerstelingen van alle vruchten

van het land meenemen (Deut 26:1-11) in manden en die aan de priester

geven. De priester zou dan de mand voor het altaar van de Here God

neerzetten.

Tijdens het feest der ongezuurde broden werd de eerstelingsgarve aan

de Here aangeboden (Lev 23:10,11). Dit was dan een korenschoof, het betrof

hier de gersteoogst. Tot die tijd mochten ze alleen brood eten van oud

koren. Tijdens het wekenfeest werden twee tarwebroden voor de Here bewogen

(Lev 23:15).

Het feest der ongezuurde broden.

Waarom ongezuurde broden? Zuurdesem stelt de zonde voor, hiervoor zijn

veel aanwijzingen in de Bijbel. De discipelen moesten zich wachten voor de

zuurdesem van de Farizeeën, dat is huichelarij (Luk 12:1). Ze moesten ook

oppassen voor de zuurdesem van Herodes (Mark 8:15). Dat is waarschijnlijk

de heerszucht, wereldgelijkvormigheid en tekenen en wonderen eisen

(Luk 23:12). De valse leer van de Farizeeën en Sadduceeën werd ook

zuurdesem genoemd (Mat 16:11,12). In Gal 5:9 wordt het zuurdesem in verband

gebracht met wetticisme!

In 1 Kor 5 worden slechtheid en boosheid zuurdeeg genoemd. In dit

zelfde hoofdstuk worden broeders, die in de zonde leven, vergeleken met

zuurdesem. Als zij niet uit hun midden werden weggedaan, zou de hele

gemeente van Korinthe zuur worden. Als wij in ons midden toelaten dat

mensen in zonde leven en aan het avondmaal zitten, dan worden wij ook

besmet met die zonde. Uiteindelijk zal niemand die zonde meer herkennen als

zonde.

In de gelijkenis van het Koninkrijk der hemelen wordt het Koninkrijk

vergeleken met een zuurdesem, welke een vrouw nam en in 3 maten meel

verborg tot het meel geheel gezuurd was. Dit is dus negatief bedoeld. De

uitleg is dat de gemeente wel zal groeien, maar dat de zonde er in flink

zal toenemen.

Onder zuurdesem kunnen we hier dus met name verstaan: huichelarij,

heerszucht, valse leer, wetticisme, slechtheid, boosheid en de zonden uit 1

Kor 5: hoererij, gierigheid, afgoderij, lasteren, dronkenschap en

oplichterij. Het is al erg als deze dingen voorkomen in de gemeente, maar

nog erger is het als deze dingen worden getolereerd en goedgepraat.

De Israëlieten moesten 7 dagen ongezuurde broden eten. Op de eerste

dag moesten ze reeds het zuurdeeg uit hun huizen wegdoen (Ex 12:15), en de

hele week mocht het niet in hun huizen gevonden worden (Ex 12:19).

Bij de instelling van het feest der ongezuurde broden werd gezegd dat

de Israëlieten dit moesten doen om al de dagen van hun leven te denken aan

de dag dat ze uit Egypte trokken (Deut 16:3). Op die dag (15 Nissan,

Num 33:3) vertrokken ze zo snel dat ze niet eens de gelegenheid hadden om

gezuurd brood te bakken en dus bakten ze toen ongezuurde koeken (Ex 12:19).

Iedere dag moesten de Israëlieten dus denken aan de dag van de

uittocht. Zo mogen wij dus iedere dag denken aan de dag van onze verlossing

van de zonde. Hierbij moeten we niet zozeer denken aan onze bekering, maar

vooral aan het lijden en sterven van de Heer Jezus op de 15e Nissan. Wij

mogen iedere eerste dag der week eten van de maaltijd des Heren. Dat doen

wij om aan Hem te denken (1 Kor 11:25). Iedere keer als wij dit doen

verkondigen we Zijn dood (1 Kor 11:26), met name aan de machten in de

hemelse gewesten (Ef 3:10). Blijkbaar wil God dat we iedere dag danken dat

de Heer Jezus voor onze zonden aan het kruis gestorven is (1 Kor 15:3) en

wordt Hij niet moe als we dat iedere dag opnieuw doen!

Het is vooral de gemeentelijke samenkomst die wordt vergeleken met het

feest der ongezuurde broden: Laten wij feest vieren met ongezuurd brood van

reinheid en waarheid (1 Kor 5:8). Wat doet de gemeente dan nog meer,

behalve de Heer groot maken? Een belangrijk aspect is het bekend maken van

de veelkleurige wijsheid van God aan de overheden en machten in de hemelse

gewesten (Ef 3:10). De gemeente is een koninklijk priesterschap om de grote

daden te verkondigen van Hem die haar uit de duisternis geroepen heeft

(1 Petr 2:9).

De eerste dag van de ongezuurde broden was de 15e Nissan (Abib), de

dag na het Pascha (Lev 23:6, Num 28:17). Zowel de 15e als de 21e Nissan was

een rustdag met een heilige samenkomst (Lev 23:7-8, Num 28:18,25). Geen

slaafse arbeid, want wij zijn verlost uit de slavernij der zonde

(Rom 6:20-22). Ongezuurde broden, want Christus was en is zonder zonde

(1 Petr 1:19). Hij heeft Gods werk tot het einde toe volmaakt volbracht.

De eerstelingengarve

Op de eerste dag na de sabbat van het feest der ongezuurde broden

moesten de Israëlieten de eerste schoof van de oogst naar de priester

brengen (Lev 23:10-14) als beweegoffer voor de Here. Dit offer ging gepaard

met een eenjarig lam als brandoffer, 2/10 fijn meel met olie als spijs- en

vuuroffer en 1/4 hin wijn als plengoffer. Tot die tijd mochten ze geen vers

koren en ook geen brood van vers koren eten. Het betrof de eerste

korenoogst, d.w.z. de gersteoogst. De tarweoogst was later (Ex 9:31,32).

Voor de Israëlieten betekende dit dat het eerste van de oogst voor de

Here was. Ook de eerstelingen van de andere vruchten en eerstgeborenen van

de dieren waren voor de Here. De Here kwam op de eerste plaats. Ook voor

ons moet nog steeds gelden dat de Here op de eerste plaats komt. Geven wij

Hem de plaats die Hij toekomt?

Typologisch gezien duidt dit beweegoffer overduidelijk op Christus. Op

de eerste dag der week, direct na het Pascha, stond Hij op uit de doden

(Mark 16:9), als de Eersteling (1 Kor 15:20).

Het gerst duidt op Christus. Bij de wonderbare spijziging werd

gerstebrood uitgedeeld (Joh 6:9,13). Als het volk daarna opnieuw Christus

opzoekt dan zegt Hij: "Werkt niet om de spijs, die vergaat, maar om de

spijs, die blijft tot in het eeuwige leven, welke de Zoon des mensen

ulieden geven zal; want Dezen heeft God de Vader verzegeld". Ook spreekt

Christus in dit hoofdstuk steeds over de opwekking uit de doden (vs 40, 44

en 54).

Een zondoffer was niet nodig bij dit beweegoffer, want alles spreekt

van Christus, wiens offer was aangenomen en die was opgewekt uit de doden.

Tijdens ons christelijk Pasen herdenken wij de opstanding van Christus uit

de doden. Ons Paasfeest hoort dus eigenlijk niet bij het Joodse Pasen, maar

bij de aanbieding van de eerstelingengarf. De correcte naam voor Goede

Vrijdag is dus eigenlijk: Pasen en voor Pasen: Opstandings dag

Het Wekenfeest

Dit wordt ook wel het dag der eerstelingen (Num 28:26) en het feest

van de oogst (Ex 23:16) genoemd, ditmaal betreft het de eerstelingen van de

tarweoogst: Het feest der weken zult gij ook houden, zijnde het feest der

eerstelingen van den tarweoogst, en het feest der inzameling, als het jaar

om is (Ex 34:22).

Precies 7 weken nadat de eerstelingengarf aan de Here geofferd werd was

het feest der weken (lev 23:15-22). Dat was dus weer op een zondag! Als

spijsoffer werden 2 beweegbroden aangeboden, gemaakt uit 2/10 efa fijn

tarwemeel. Tevens werden als brandoffer 7 eenjarige lammeren, een jonge

stier en 2 rammen geofferd, met bijbehorende spijsoffers en plengoffers.

Als zondoffer werd een geitebok geofferd en als vredeoffer 2 eenjarige

lammeren. De dag was een verplichte rustdag.

Het wekenfeest was een van de drie feesten, waarop alle mannen naar

Jeruzalem moesten gaan (Ex 23:14-17, Deut 16:16,17). Zij namen dan vaak de

eerstelingen van hun oogst mee in een mand. Deze gaven ze dan af aan een

priester, die haar dan voor het altaar neerzette (Ex 23:19, Deut 26:2-4).

Tijdens het wekenfeest betrof het dan de eerste tarweoogst.

Het is heel bijzonder dat de broden gezuurd moesten worden gebakken,

want in principe moesten spijsoffers bestaan uit ongezuurd brood

(Lev 2:11). Zuurdeeg spreekt namelijk van zonde, zoals we gezien hebben bij

de bespreking van het feest der ongezuurde broden. En omdat de meeste

offers van Christus spreken moeten die spijsoffers bestaan uit ongezuurd

brood. Het feit dat het hier gezuurde broden betreft geeft dus aan dat deze

broden iets anders voorstellen, namelijk de gemeente. De werking van het

zuurdeeg is echter tot stilstand gekomen door het bakken van het brood.

Voor dit bakken was vuur nodig: het oordeel dat Christus voor ons gedragen

heeft. Daarom was er bij dit offer ook een zondoffer nodig.

De gemeente wordt hier voorgesteld d.m.v. twee broden. Deze stellen

Israël en de Heidenen voor, deze twee zijn door het werk van de Heer Jezus

één geworden (Ef 2:14-16). Paulus stelt dit in Rom 11 zo voor dat van de

edele olijf Israël takken zijn afgebroken en dat op die plaats takken van

de wilde olijf, de Heidenen, zijn ge-ent. De gelovige Joden vormen dus samen

met de gelovige Heidenen de Gemeente.

Het betrof hier ook twee tarwebroden. De tarweoogst spreekt van de

oogst vanaf Christus tot zijn wederkomst: de tarwekorrel zal van het kaf

worden gescheiden (Mat 3:10), de tarwe en het onkruid groeien tot de

eindtijd tezamen op (Mat 13:24-30).

Het feest is dus een duidelijke heenwijzing naar de Pinksterdag,

waarop de Heilige Geest werd uitgestort, de dag waarop 3000 mensen zich

bekeerden op de toespraak van Petrus (Hand 2:41). Zij waren de eerstelingen

van de grote oogst, de eerste bekeerlingen werden toen aan het lichaam van

Christus toegevoegd. Dit gebeurde dus exact op de dag dat het wekenfeest

werd gevierd. Het zou dus logisch zijn als het Christelijk Pinksterfeest

zou samenvallen met het Joodse wekenfeest. Helaas gebeurt dit zelden, want

de Joden vieren nu het wekenfeest 7 weken na Pascha, i.p.v. na de

aanbieding van de eerstelingengarf.

De uitstorting van de Heilige Geest ging overigens gepaard met tongen

van vuur boven de discipelen. Vuur spreekt namelijk van oordeel (Mat 3:10,

13:40). Door de val van de Joden is het heil ook tot de Heidenen gekomen

(Rom 11:11,12). Hoeveel te meer zal de bekering van de Joden dan niet een

rijkdom voor de wereld beteken (Rom 11:14). Dat zullen we merken bij de

laatste feesten.

Opvallend is dat bij de instelling van het oogstfeest wordt vermeld

dat de rand van het veld niet afgemaaid mag worden en dat wat is blijven

liggen niet opgelezen mag worden; het is voor de arme en vreemdeling

(Lev 23:22). Deze nalezing van de oost verwijst naar de oogst die plaats

vindt na de opname van de Gemeente. Dan zal er nog een oogst plaats vinden:

de schare die niemand tellen kan (Op 7:9) en het overblijfsel van Israël

Het Bazuinenfeest

Dit feest wordt beschreven in Lev 23:24-25 en in Num 29:1-7. In Lev

staat vermeld dat het een rustdag is met een heilige samenkomst,

aangekondigd door bazuingeschal. Verder werden er op deze dag brand- en

spijsoffers gebracht en een bok als zondoffer.

Het was een jubeldag staat er in het NBG (Num 29:3). Een dag van

trompetgeschal staat er eigenlijk in het Hebreeuws. Wat er te vieren was

staat er niet, er was ook niets om te gedenken. Tegenwoordig vieren de

Joden dit feest als het Joodse nieuwjaar, terwijl Nissan de eerste maand

is! Het kerkelijk jaar scheelt dus 6 maanden met het burgelijk jaar.

Het doel van het feest was eigenlijk verborgen. Het was dan ook het

5e feest. 5 is het getal van de verborgenheid. We leven nu in de 5e

bedeling, die van de genadetijd en de gemeente. De gemeente begon op het

wekenfeest. Deze periode zal eindigen met de opname van de gemeente, dat is

de profetische betekenis van dit feest. Er moest op dit feest een stoot op

de bazuinen worden gegeven, dit heeft als betekenis verzamelen.

Er waren twee trompetten. Het verzamelen zal straks ook tweevoudig

zijn. Ten eerste wordt de gemeente in de hemel opgenomen (1 Thes 4:16,17, 1

Kor 15:51,52). Ten tweede dient het bazuingeschal voor het verzamelen van

Israël in het land (Jes 27:13). Daar zien we nu reeds een voorvervulling

van.

Het feest viel eigenlijk samen met het 7e nieuwe maanfeest (Num

10:10). Dat feest diende om God aan het volk te doen denken. Zo zal God

straks opnieuw aan Zijn volk denken en Zijn plan met Israël tot een einde

brengen. Tenslotte zal de wereld in het 1000-jarig rijk vanuit Jeruzalem

bestuurd worden.

NB: Voor het bazuinen werden speciaal 2 zilveren trompetten gemaakt (Num

10:2). Een stoot op beide trompetten diende voor het samenroepen van de

gemeente, dat is het verzamelen van de gehele vergadering in de woestijn

bij de ingang van de tabernakel (Num 10:3,7). Een uitgebreid signaal moet

worden geblazen als de legerplaatsen moesten opbreken (Num 10:5,6) en later

in het land Israël als de legers voor de strijd moesten verzamelen (Num

10:9). Zowel het blazen als het stoten diende er voor om het volk bij de

Here in gedachtenis te doen brengen (Num 10:9,10).

Bij de feesten moesten een stoot op de trompetten worden gegeven bij

de brand- en vrede offers, dus ook bij dit feest.

De grote verzoendag

Op de 10e van de zevende maand moest de grote verzoendag worden

gehouden (Lev 16, 23:27-32, Num 29:7-11). Op deze dag moesten ze zich

verootmoedigen, een heilige samenkomst hebben en een vuuroffer brengen (Lev

23:7). Het brandoffer betrof een jonge stier, een ram en 7 eenjarige

schapen (Num 29:8).

Slechts éénmaal per jaar mocht de Hogepriester verschijnen in het

heilige der heiligen binnen het voorhangsel (Lev 16:2). Daarin stond de

Ark, met daarop het verzoendeksel (Ex 26:34). De Here zou dan verschijnen

in een wolk boven het verzoendeksel (Lev 16:2).

In Lev 16 en Hebr 9 staat uitgebreid beschreven welke zoenoffers de

hogepriester moest brengen: eerst een jonge stier als zondoffer en een ram

als brandoffer (Lev 16:3). De stier diende voor verzoening over de

hogepriester en zijn huis (Lev 16:6,11). Vervolgens moest hij gloeiende

kolen van het altaar in het heilige der heiligen brengen en op die kolen

fijn reukwerk en daarna het verzoendeksel 1 x en voor het verzoendeksel 7 x

besprenkelen met het bloed van de stier (Lev 16:12-14).

Van het volk moest de hogepriester 2 bokken als zondoffer en een ram

als brandoffer nemen (Lev 16:5). E‚n bok moest worden geslacht. Zijn bloed

moest ook binnen het voorhangsel worden gebracht en net zo worden gebruikt

ter besprenkeling als het bloed van de stier (Lev 16:15). Zo werd

verzoening gedaan over de zonden en onreinheden van de Israëlieten (Lev

16:16). Met het lot werd bepaald welke bok geslacht zou worden. Eén bok

voor de Here en één voor Azazel(Lev 16:8). Azazel is een samentrekking van

de woorden Aze (geit) en Azal (vertrekken). Dus we moeten "voor Azazel"

waarschijnlijk lezen als "als vertrekbok".

Opmerkelijk is dat in Hebr 9:7 staat "voor de zonden in onwetendheid

bedreven". Voor de overige zonden was namelijk al steeds een zondoffer

nodig. Zo dienen ook wij, als wij ons bewust worden van een zonde, deze zo

snel mogelijk te belijden en God zal die dan vergeven op grond van het

bloed van Christus (1 Joh 1:7,9). Maar hoeveel zonden vergeten wij niet te

belijden. Daar is Christus ook voor gestorven! Toch mogen we niet vergeten

dat, als wij onze zonden niet willen belijden, deze tussen God en ons

instaan, zodat onze gebeden belemmerd worden (Ps 66:18). Als wij in de

zonde leven dan wil God zelfs geen gemeenschap met ons hebben aan het

avondmaal (1 Kor 5:11).

Wanneer de hogepriester klaar was met de verzoening van het heiligdom,

de tabernakel en het altaar, dan moest hij de andere bok nemen. Vervolgens

moest hij alle zonden van de Isra‰lieten belijden, die op de kop van de bok

leggen en de bok de woestijn in laten sturen. Zo werden de zonden gedragen

naar een onvruchtbaar land (Lev 16:20-22). Onvruchtbaar, d.w.z. ze hebben

de dood niet meer tot gevolg maar we ontvangen als genade het eeuwige

leven in Christus (Rom 6:23).

De grote verzoendag is dus een voorafschaduwing van het grote

verzoenwerk van de Heer Jezus, die in het hemelse heiligdom gegaan is met

Zijn eigen bloed om zo voor ons een eeuwige verzoening teweeg te brengen

(Hebr 9:11,12). De aardse tabernakel was een afbeelding van de hemelse

(Hebr 8:5, 9:24)!

Typologisch spreekt de grote verzoendag dus van het verzoeningswerk

van de Heer Jezus. Profetisch is er nog een (toekomstige) gebeurtenis aan

te wijzen. Deze aanwijzing vinden we in Lev 25:8-16. Eens in de 49 jaar, op

het jaar na het sabbatsjaar, moest er op de grote verzoendag op de bazuin

worden geblazen, want dan breekt het jubeljaar aan. Op die dag mocht

iedereen terugkeren naar zijn bezittingen die hij vroeger had verkocht. Dit

duit op het moment dat de Heer Jezus zal terugkomen om Zich met Zijn volk

te verzoenen en hun hun land weer terug te geven.

Maar daar moet wel iets aan vooraf gaan. Het feest moest beginnen met

verootmoediging (Lev 23:27). Dit is een verwijzing naar de verootmoediging,

die beschreven is in Zach 12:10 "Zij zullen hem aanschouwen, die zij

doorstoken hebben, en over hem een rouwklacht aanheffen als de rouwklacht

over een enig kind". Maar deze spijtbetuiging zal dan resulteren in de

verlossing van Israël (Zach 12:8).

Het loofhuttenfeest.

Het loofhuttenfeest moest worden gevierd van de 15e t/m de 22 van de

zevende maand (Lev 23:34-43). Op de eerste dag van het feest moest er rust

zijn (Lev 23:36,39). Het wordt ook wel het feest der inzameling genoemd,

aan het einde van het jaar (Ex 23:16, 34:22).

Nu doet zich dus het merkwaardige feit voor dat de maand Nissan de

eerste maand van het jaar is, terwijl in de zevende maand de jaarwisseling

plaats vindt (Ex 34:22). De Joden hebben dit opgelost door op de eerste van

de zevende maand het Joodse nieuwjaar te vieren.

De Israëlieten moesten takken nemen van palmen, loofbomen en

beekwilgen (Lev 23:40), olijfbomen, olijfwilgen en mirten (Neh 8:14) om

hutten te maken. Daar moesten zij zeven dagen in wonen, opdat hun

geslachten zouden weten dat de Here hen in loofhutten heeft doen wonen,

toen ze uit het land Egypte trokken (Ex 23:43). In de NBG staat ‘hutten’,

maar hier wordt in het Hebreeuws hetzelfde woord gebruikt dat elders in dit

hoofdstuk met ‘loofhutten’ wordt vertaald. Overigens woonden ze later in de

woestijn in tenten (Hos 12:10). Waar het om gaat is dat ze moesten gedenken

dat ze een dak boven hun hoofd hadden in de woestijn.

Het loofhuttenfeest had ook nog een andere functie. Eens per 7 jaar,

in het sabbatsjaar (Lev 25:1-7, Deut 15:9), moesten ze het land braak laten

liggen (Ex 23:11, Lev 25:4-7). Ze mochten niet inzamelen en niet snoeien.

Wel mocht de opbrengst van het land direct gegeten worden, maar dan ook

door de knechten, vreemdelingen en het vee. Het zesde jaar zou dan een

oogst voor 3 jaar voortbrengen (Lev 25:21). In het achtste jaar mochten ze

zaaien, maar tot die oogst gereed was moesten ze van de oogst van het zesde

jaar leven (Lev 25:22).

Hierdoor hadden de Israëlieten dus tijd over. Deze tijd werd dan

tijdens het loofhuttenfeest benut door in Jeruzalem bijeen te komen om zich

de wet te laten voorlezen. En dit weer met als doel om de Here God te

vrezen (Deut 31:9-13).

De sabbatsjaren hebben ze niet goed gehouden (Jer 34:14). Als straf

was reeds in Lev 26:34,35,43 aangekondigd, dat, als ze bleven volharden in

het niet houden van de wet, het land verwoest zou blijven liggen totdat het

zijn sabbatsjaren vergoed zou krijgen. Dit sloeg op de Babylonische

ballingschap (2 Kon 36:21, Jer 25:11, 29:10).

Het zevende jaar had nog een functie: de slaven moesten worden

vrijgelaten, met een toegift (Deut 15:12,13) en leningen aan broeders

moesten worden kwijtgescholden (Deut 15:2). Daarom wordt het sabbatsjaar

ook wel het jaar der kwijtschelding genoemd (Deut 31:10).

Zijn dit niet allemaal prachtige heenwijzingen naar het vrederijk;

iedereen zal dan weer vrij zijn, geen slavernij, geen schulden

(Jes 65:21-25). Het loofhuttenfeest is een heenwijzing naar het 1000-jarig

rijk. Dan zal dit feest weer opnieuw gevierd worden en niet alleen door de

Joden, maar door de hele wereld (Zach 14:16-19). De volken moeten dan

jaarlijks optrekken naar Jeruzalem om dit feest te vieren en zich voor de

Here neer te buigen.

De Israëlieten moesten vrolijk zijn (Lev 23:40, Deut 16:15). In het

1000-jarig rijk zal het ook vrolijk zijn (Sef 3:14). Ook wij mogen ons

verheugen dat we de zaligheid der zielen bereikt hebben (1 Petr 1:8,9). Wij

hebben een hemels vaderhuis met vele woningen (Joh 14:2).

Feesten en hoogtijdagen

Pascha – Goede Vrijdag

Kruisiging v Christus

 

Ongezuurde broden – Avondmaal

Christus zonder zonden

 

Eerstelingengarf – Pasen

Christus als eerste opgestaan

 

Wekenfeest – Pinksteren

Eerstelingen (de Gemeente)

 

Bazuinenfeest

Opname van de gemeente.

Israël vergaderd

 

Grote Verzoendag

Wederkomst van Christus

Israel hersteld

 

Loofhuttenfeest

1000-jarig rijk

Samenvatting

Pascha:

Doel: Een gedenkdag en Paasoffer voor de Here die de Egyptenaren

sloeg, maar aan hun huizen voorbij ging.

Profetisch: Christus die aan het kruis stierf en zijn bloed stortte.

Typologisch: Het bloed van Christus, waardoor wij niet in het oordeel

komen.

Praktisch: Wij danken de Heer dat wij niet verloren gaan door de

storting van zijn bloed.

Ongezuurde broden:

Doel: Om al de dagen van hun leven te denken aan de dag dat ze uit

Egypte trokken (15 Nissan).

Profetisch: Christus die aan het kruis stierf en ons reinigde van alle

zonden.

Typologisch: De hele Christus (Hoofd en gemeente) zonder zonde.

Praktisch: Wij danken alle dagen van ons leven de Heer, voor wat het

Hem heeft gekost om ons te reinigen van alle zonden.

Eerstelingengarf:

Doel: Beweegoffer voor de Here van eerste korenschoof (gerst) op

eerste zondag na Pascha. Pas na dit offer mochten ze brood

eten dat van vers koren gemaakt was.

Profet/Typol: Christus als eersteling uit de doden opgestaan op zondag.

Praktisch: Wij loven de Heer dat Hij is gestorven en opgestaan,

waardoor wij weten dat ook wij uit de doden zullen opstaan.

Wekenfeest:

Doel: Het aanbieden van twee gezuurde beweegbroden (tarwe) op de

achtste zondag na Pascha. Het aanbieden van de eerstelingen

van de oogst in manden aan de priesters.

Profet/Typol: Uitstorting van de Heilige Geest en het ontstaan van de

(eerstelingen van de) gemeente.

Praktisch: Wij moeten ons laten leiden door de Heilige Geest en

meewerken aan het oogsten, d.w.z. evangeliseren.

Bazuinenfeest:

Doel: Een dag van bazuingeschal.

Profet/Typol: Opname van de gemeente en verzameling van de Isra‰lieten in

het beloofde land.

Praktisch: Wij mogen iedere dag wachten op de wederkomst van Christus

om ons te halen.

Grote verzoendag:

Doel: Verootmoediging en het brengen van een zoenoffer voor alle

zonden van het volk.

Profetisch: Het volk verootmoedigt zich en Christus keert terug om het

land aan Isra‰l terug te geven.

Typologisch: Christus brengt zijn bloed in hemels heiligdom teneinde een

eeuwige verlossing tot stand te brengen. De weg naar het

heiligdom ligt open.

Praktisch: Wij mogen danken voor de eeuwige verzoening door het bloed

van Christus. Wij mogen altijd en op iedere plaats tot God

komen en Hem aanbidden en tot Hem bidden.

Loofhuttenfeest:

Doel: Herdenken dat ze in de woestijn in tenten (loofhutten?)

woonden. Lezing van de wet eens in de 7 jaar.

Profetisch: Het 1000-jarig vrederijk.

Typologisch: Christus heeft voor ons eeuwige woningen verworven.

Praktisch: Danken voor de hemelse zegeningen, nu en straks.

Hoop, voorbij de Hel

 

Omdat mijn vrouw een E-book reader heeft aangeschaft, is zij verwoed op zoek gegaan om het apparaat te vullen. Er zijn redelijk wat (gratis) titels beschikbaar op Internet.

Eén van de boeken die zij tegenkwam, is “Hope Beyond Hell”.

De inleiding van het boek begint als volgt:

 

Het probleem

Stel je eens voor dat je een zendeling bent in het moslimland Senegal in West-Afrika.

De datum? 26 September 2002.

 

Een jaar geleden ben je bevriend geraakt met je buurman, Abdou Ndieye, een islamitische handelaar. Nog maar een paar weken geleden heeft hij je uitnodiging aanvaard om samen met jou de bijbel te gaan bestuderen. Je bent enthousiast. Abdou is de eerste moslim met wie je het evangelie deelt.

Vandaag bereid je je voor om weer een gedeelte uit de bijbel met hem door te nemen, maar er is iets verschrikkelijks gebeurd. Je kunt niet geloven wat je op het nieuws ziet en hoort. De Joola, een Senegalese veerboot, is gekapseisd en meer dan 2000 mensen zijn omgekomen. Je herinnert je dat Abdou’s vrouw, Astou en zijn 14-jarige dochter, Fatou, ook op de boot waren. Je bent in een shock en je gelooft niet wat je ziet – het schip ligt volledig ondersteboven en steekt uit boven de zee, erboven vliegen helikopters.

Je haast je naar de buren. Als je op de deur klopt hoor je een luid gekreun en hartverscheurend gehuil. Je loopt zachtjes naar binnen. Abdou ligt languit op de grond. Hij schreeuwt het uit naar Yalla (Senegalees voor Allah). “Waarom? Waarom? Hoe kon u dit laten gebeuren?” Hij gaat maar door met huilen en slaat met zijn handen op de grond.

Je voelt je verschrikkelijk hopeloos en bid in jezelf: “God help me om mijn vriend te troosten”.

Abdou kijkt je aan, hij herkent je nauwelijks door zijn tranen heen. “Mijn vrouw en dochter zijn op een gruwelijke manier omgekomen. Vertel me: zal ik ze weerzien! Vertel me: zijn ze veilig in Gods armen!? Heeft jou Jezus ze naar Zijn hemel gebracht?”

Je weet niet wat je moet zeggen. De stilte is oorverdovend.

“Antwoord mij christen, zal ik ze weerzien? Zijn ze op een betere plaats? Vertel het me!!”

Je blijft sprakeloos. Wat kun je zeggen? Waar is het goede nieuws van het evangelie wanneer je het zo hard nodig hebt … !?

 

Tja, daar sta je dan met je Bijbelkennis. Als je gelooft dat je “in dit leven voor Jezus moet kiezen, omdat je anders voor eeuwig verloren bent”, dan is “de hel” waarschijnlijk goed gevuld, en in de hemel  zijn veel lege plaatsen.

De Bijbel leert iets anders.

Ik zou iedereen die dit leest dit boek van harte aan willen bevelen om het eens door te lezen, en te toetsen.

Je kunt het van mijn website downloaden.

Het moderne geschiedenis project deel 5

De “Verheven Meesters”

In hun eigen woorden.

(noot van mij:  Ik moet eerlijk toegeven dat ik een beetje onpasselijk word van zoveel  onbegrijpelijke verheven blasfemische kolder.  En dan te bedenken  dat christenen wordt verweten in sprookjes te geloven…..nee dan dit…pfff . Maar goed, een geinformeerd mens telt voor twee, wie weet loopt dit soort hier binnenkort rond  te schooieren in het gezelschap van maitreya… )

“ De spirituele hierarchie van de aarde is de optelsom van hen die tot de mensheid behoren, die de materie hebben overwonnen, die het doel van zelf-meesterschap bereikt hebben…zij zijn niet langer beperkt tot het individuele bewustzijn, maar zijn ingetreden in de bredere realisatie van het planetaire groepsleven. Zij werken volgens plan, en staan bekend als de “Beheerders van het Plan”.

een verzameling creeps, onder hen de "meester jezus" , niet te verwarren met de Zoon van God!

De senior leden van de hierarchie zijn de Meesters van Wijsheid. Een Meester van Wijsheid heeft door zelf-meesterschap meesterschap bereikt op het gehele terrein van menselijke evolutie…Zij hebben elk een specifieke bijdrage in de menselijke vooruitgang op een van de zeven belangrijkste terreinen: politiek, godsdienst, onderwijs, wetenschap, filosofie, psychologie , economie.”

 Sommige occultisten geloven dat deze wezens fysiek aanwezig zijn op aarde (of bezit hebben genomen van hen die fysiek aanwezig zijn), en zijn geconcentreerd in het Himalaya-gebied.

Anderen geloven dat deze “meer hoogontwikkelde wezens”slechts op een spiritueel niveau bestaan, en slechts toegankelijk zijn door middel van occulte meditatie. Het is bekend dat deze wezens telepathisch kunnen communiceren, met diegenen die zich daarvoor openstellen en zodoende ontvankelijk worden voor deze “verlichte leringen”.

De meest geslepen occultisten zoals Blavatsky en Bailey kwamen er naar mijn overtuiging op een zeker moment achter dat deze wezens demonische entiteiten waren, dienaren van lucifer. Er zijn gewoon teveel puur luciferiaanse verwijzingen in hun geschriften om ruimte  te laten voor een andere mogelijkheid. Ze verleiden mensen, weg van God’s waarheid door hen de valse hoop te geven dat “ook zij zelf de dood kunnen overwinnen, en als goden worden.” (Zie Genesis 3:4-5)  

Het moderne geschiedenis project deel 4

Alice Ann Bailey en de Tibetaan, Djwhal Khul

 

Alice Bailey

 

Van de mensen waar we ons mee bezighouden in dit epistel, is het werk van Alice Bailey vermoedelijk het meest van belang geweest voor de grondlegging van de New Age beweging. Toen ze haar werk voltooid had in 1949, had ze de volgende organen opgericht; Lucis Trust, World Goodwill , Triangles, The Arcane School en de New Group of World Servers. Ze heeft 24 boeken geschreven, van welke de meeste onder begeleiding van haar “geleide-geest”, de Tibetaan Djwhal Khul.

“Djwhal Khul”

Lucis Trust, een organisatie die in eerste instantie opgericht was onder de naam Lucifer Publishing Company, schept erover op dat ze vandaag de dag ongeveer 6000 leden heeft. Enkele van de werelds bekendste politieke en financiële leiders zijn of waren lid van deze organisatie. Enkele bekende namen zijn:

Robert McNamara      Donald Regan       Henry Kissinger

  

David Rockefeller           Paul Volcker                George Schulz

 

Dit is dezelfde groep mensen die de Council on Foreign Relations (CFR) runt, de organisatie die verantwoordelijk is voor het stichten van de Verenigde Naties.

Interessant om te vermelden is, dat tot voor kort de Lucis Trust onderdak had bij het Plaza van de VN.

Alice onderging een metamorfose, die haar veranderde in een meester-leraar van het occulte, en een van de meest ontvankelijke kanalen van demonische beïnvloeding die de wereld tot dan toe gekend heeft. Over deze periode schrijft zij:

“Ik zat ’s nachts klaarwakker in bed “De Geheime Leer” te lezen, en begon mijn Bijbellezen te verwaarlozen. Allereerst ontdekte ik, dat er een groot en goddelijk Plan bestaat…Ik ontdekte ten tweede, dat er ook Entiteiten zijn, die verantwoordelijk zijn voor de uitwerking van het Plan, welke stap voor stap, en fase voor fase, de mensheid geleid hebben door de eeuwen heen. Ik kwam erachter, dat toen ik in mijn orthodoxe dagen over Christus en Zijn Kerk sprak, ik in feite sprak over “de Christus” en de planetaire Hierarchie.”

 

Wordt vervolgd.

Gigantisch afgodsbeeld in aanbouw

In India wordt gewerkt aan de bouw van een monstrueus afgodsbeeld ,een beeld van Maitreya. Het wordt 151 meter hoog De bedoeling is dat het 1000 jaar (!) dienst zal doen.

Artists impression

 

Gebedshal in het beeld

Video 1

Video 2

Kijk zelf op www.maitreyaproject.org

Trek zelf uw conclusies . Komt dit allemaal uit de lucht vallen? Of is er meer aan de hand? Is de macht der duisternis allles op alles aan het zetten om de grote verleider aan ons te gaan openbaren binnenkort? Of is het wishfull thinking van een stelletje overspannen eindtijdgelovigen en is dit beeld fake?

Het moderne geschiedenis project deel 3

Helena Petrovna Blavatsky

Bij het bestuderen van de leringen van welke nieuwe religie of sekte dan ook, is het altijd raadzaam om de stichter ervan aan een onderzoek te onderwerpen. Madame Blavatsky is  beschreven door een van haar diverse biografen:

“Ze was één van de meest boosaardige en immorele vrouwen die ooit geleefd hebben…met een meervoudige persoonlijkheid, en een diepe verachting voor de mensheid.”

Al vanaf jonge leeftijd demonstreerde ze de vaardigheden van een medium, en wanneer zij in trance was, zag ze vaak de majestueuze gedaante van een hindoe met een witte tulband. Ze noemde hem haar “beschermer”, en geloofde dat hij haar bij vele gelegenheden gered heeft van gevaar. Later beschreef zij een zogenaamde ontmoeting van aangezicht tot aangezicht met deze zelfde “meester” in Engeland toen ze 20 jaar oud was. Bij die gelegenheid droeg hij haar op naar India af te reizen, om daar het Theosofisch Genootschap op te richten.

De naam Blavatsky verwierf zij op 17-jarige leeftijd, toen ze een oudere generaal trouwde. Dit huwelijk duurde welgeteld 3 maanden. Helena verliet hem en vluchtte weg, om een leven van reizen in dienst van “haar meester” te gaan leiden. Hier heeft ze zelf het volgende over gezegd:

“Ik zou geen slaaf van God zelf willen zijn, laat staan van een man….Een vrouw vindt haar vreugde in het verwerven van bovennatuurlijke krachten. Liefde is niet meer dan een verachtelijke droom, een nachtmerrie.”

Veel van haar hersenspinsels zijn terug te vinden in twee dikke boeken genaamd “Isis Ontsluierd”, en haar standaardwerk “De Geheime Leer.” Dit materiaal werd haar ingegeven door haar “Meesters”, die onder andere Koot Hoomi, Morya, of ook wel “De Verheven Meesters van Wijsheid” werden genoemd.

                “Koot Hoomi”                          “Meester Morya”

 

 

Deze “Meesters”, zo geloofde zij, “zijn meer en hoger ge-evolueeerde zielen, die na talloze malen gereincarneerd te zijn geweest de aardse sferen hebben verlaten, en die nu de mensheid leiden.

Let op deze foto! Lijkt de “meester Morya” (in het midden) niet erg op “de man van Nairobi, a.k.a Maitreya?

De namen van deze zogenaamde “verheven meesters” of geleide-geesten, zijn vaak net zo bekend als de schrijvers zelf. “Seth” bijvoorbeeld, schrijft via Jan Roberts, en van de populaire boeken van Ruth Montgomery wordt aangenomen dat zij gedicteerd zijn door haar vele “gidsen”.

Zoals te verwachten is, is hun boodschap zonder uitzondering een “kosmisch evangelie”,dat tegengesteld is aan het orthodoxe Christendom. Als we kijken naar wat de “meesters”de wereld “geleerd” hebben door Theosofie, zien we, dat zij schaamteloos gejat hebben van het Boeddhisme.

“God en de mens zijn de twee fasen van het ene eeuwige leven en bewustzijn, dat ons universum ondersteunt. Dit samengaan maakt de mens een deel van God, die zo alle attributen en krachten van het Opperwezen potentieel in zich draagt. Het is het concept dat er niets bestaat dan God, en dat het mensdom één deeltje van Hem is. Het een ongerijmde parallel die gemaakt wordt, dat de mens een deel van God is, zoals de bladeren een deel van de boom zijn. De mensheid is een groei, een ontwikkeling, een emissie, een evolutionaire uiting van het Opperwezen.”

De hedendaagse New Age beweging gelooft merkwaardig genoeg in de religie “van Jezus, niet over Jezus”. New Age aanhangers geloven dat we “allemaal het “Christus bewustzijn” kunnen bereiken, en zo zelf goden worden. Dit is niet erg verrassend. Omdat zij geen persoonlijke God blieven aan wie zij verantwoording schuldig zijn, zullen occultisten niet luisteren naar de wooorden van de apostel Paulus.

Madame Blavatsky vervolgt met:

“We komen dus tot de conclusie dat het enige verschil tussen het moderne Christendom en de oude heidense religies het geloof is van eerstgenoemde, in een persoonlijke duivel en in de hel.”

Lucifer vindt niets prettiger dan de mensheid ervan te overtuigen dat hij niet bestaat, zodat hij ongestoord verder kan met zijn werk van verleiding en vernieling. Jezus echter, sprak in niet mis te verstane woorden:

Johannes 8:44 (HSV) U bent uit de vader de duivel, en wilt de begeerten van uw vader doen; die was een mensenmoordenaar van het begin af, en is in de waarheid niet staande gebleven, want er is in hem geen waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij vanuit wat van hemzelf is; want hij is een leugenaar en de vader van de leugen.

Het is zonneklaar dat Helena Blavatsky de “vader van de leugen” geloofde, en geholpen heeft zijn valse licht te verspreiden, zeker als we haar verklaringen lezen in ” De Geheime Leer”, haar belangrijkste werk.

“Beter is het mens te zijn, de kroon van aardse produktie, en koning over zijn opus operatum, dan verdwaald te zijn tussen de willoze geestelijke gastheren in de hemel.”

“Satan is de engel die trots genoeg was om in zichzelf te geloven als God; dapper genoeg om zijn onafhankelijkheid te kopen tegen de kostprijs van eeuwig lijden en foltering, schoon genoeg om zichzelf te aanbidden in vol goddelijk licht, sterk genoeg om nog steeds te regeren in duisternis onder ondraaglijke pijn, heeft zichzelf een troon gemaakt als een onblusbare brandstapel, de Prins der Anarchie, die gediend wordt door een hierarchie van zuivere geesten.”

Zij somt haar ideeën op over de duivel als verlosser als ze zegt:

“Nu staat het onomstotelijk vast, dat Satan, of de vurige draak, de “Heer van Fosfor” en Lucifer of “Lichtdrager”in ons is. Het is onze Overtuiging, onze Verleider, onze Verlosser, onze wijze Bevrijder, en Redder van beestachtigheid.”

Een zeer bekende volgeling van Madame Blavatsky was Adolf Hitler. Het is bekend dat hij altijd een exemplaar van ” De Geheime Leer ” op zijn nachtkastje had liggen. De paginaranden stonden vol met aantekeningen en opmerkingen in zijn eigen handschrift.

In zijn boek “The Twisted Cross” presenteert Joseph Carr ons de volgende beschouwing:

De fundamenten van de filosofie van zowel de Nazi- als de New Age beweging liggen in de occulte leringen die bekend zijn geworden in de late 19e eeuw door de Theosofische beweging.

Zowel de Nazi’s als de New Age beweging leunen zwaar op de leringen van Helena .P. Blavatsky.

Aan Theosofen ontleende Hitler zijn onstaanstheorieen en het begrip ten aanzien van een controlerende hierarchie van ingewijden. Zowel de Theosofen van die tijd als de Nazi’s geloofden dat de mensheid wordt geleid door superieure wezens, Ubermenschen, die in verafgelegen delen van de wereld leven, zoals in de Gobi woestijn, of in het Himalaya gebergte in Tibet.

Er bestond een substantiele Tibetaanse en Chinese gemeenschap in Berlijn vanwege de occulte interesses in de Duitse samenleving. Hitler verleende hen bepaalde privileges toen hij aan de macht kwam. In 1941 leefden er reeds ruim duizend Tibetanen in Berlijn.

God geeft ons wat aanwijzingen over hoe een mens zo verknipt en verleid kan worden;

Romeinen 1:21 Want zij hebben, hoewel zij God kennen, Hem als God niet verheerlijkt of gedankt, maar zij zijn verdwaasd in hun overwegingen en hun onverstandig hart is verduisterd.

22 Terwijl zij zich uitgaven voor wijzen, zijn zij dwaas geworden,

28 En omdat het hun niet goeddacht God te erkennen, heeft God hen overgegeven aan een verwerpelijk denken, om dingen te doen die niet betamen.

 

Na het overlijden van Blavatsky, was voor korte tijd de opvolgster in de rij;  Dr. Annie Besant… De “Dictionary of Mysticism and the Occult” beschrijft haar als:

“een Engelse theosofiste en sociaal hervormer die president van het Theosofisch Genootschap werd in 1891….Dr Besant was een leidster in de Vrijmetselarij gelieerde beweging, en een vruchtbaar schrijfster.”

Er bestonden plannen om haar geadopteerde zoon, Krishnamurti, een Indiaas mysticus, als de Messiaanse Leider en Reincarnatie van de Wereldleraar naar voren te schuiven. Het feest ging echter niet door. Blijkbaar wist men, dat de tijd nog niet rijp was.

Kort nadien werd het aardse leiderschap om lucifers plannen te doen voortgaan ( via de Theosofie althans) overgedragen aan Alice Ann Bailey, de nieuwe president van het Theosofisch Genootschap.

Noot van mij: Gezien het voorgaande is het voor degenen die de leer van Benjamin Creme en “zijn” Maitreya enigszins kennen, niet moeilijk om te zien waar Creme zijn vergif vandaan heeft gehaald. Het is dezelfde oudbakken leugen in een nieuw jasje. Ook Creme heeft het over “meesters”. Dat zijn deels dezelfde griezels als die van Blavatsky. Hierover later meer.

Het moderne geschiedenis project deel 2

Valse religie en sekten in de 19e eeuw

In de jaren ‘20 van de 19e eeuw groeiden de kiemen van een nieuwe religie uit tot wat wij vandaag kennen als het “Mormonisme” of de “kerk van de heiligen der laatste dagen.”

Een van de geloofspunten van de Mormonen, zoals we die vinden in hun boek “Pearl of Great Price”, stelt dat Jezus de geestelijke broer van Lucifer was, voordat hij in de wereld kwam.

Spiritisme werd een georganiseerde religie in 1848. In onze tijd heeft het ingang gevonden bij veel leden van de wereldelite

In de jaren ‘60 van de 19e eeuw begon Mary Baker Eddy met het onderwijzen van haar ideeën omtrent Christian Science. Navolgers van deze religie geloven dat het onmogelijk is om de Bijbel te begrijpen zonder de leringen van Mevr Eddy, zoals die te vinden zijn in haar boek “Key to the Scriptures.”

Theosofie begon in 1875 onder het bezielende leiderschap van Helena Petrovna Blavatsky, en later Annie Besant. De wortels van deze organisatie zijn nauw verweven met de New Age beweging van vandaag.

Jehovah’s Getuigen ontstonden in 1879. Deze nieuwe religie ontkent onder meer de drie-eenheid, en de Godheid van Jezus Christus, en heeft zijn eigen “vertaling”van de Bijbel; de “Nieuwe Wereld Vertaling.” Sleutelverzen in deze “vertaling” zijn veranderd en aangepast om hun leerstellingen te rechtvaardigen.

De “Unity Church” werd georganiseerd in 1866 onder het leiderschap van Charles en Myrtle Fillmore. Van de “nieuwe” religies die ontstonden in de 19e eeuw, zijn de Unity Church, samen met de Theosofie, waarschijnlijk de belangrijkste vertegenwoordigers van het “Nieuwe-Tijds denken.”

Wordt vervolgd

Het moderne geschiedenis project deel 1

Occulte genootschappen, de New Age beweging, en de Nieuwe Wereldorde. (1)

Dit werk zal in delen op mijn blog verschijnen.

De kosmische strijd

Men kan onze wereld en haar geschiedenis bekijken als een idiote lappendeken van ongeplande, niet gerelateerde gebeurtenissen. Of je kunt in dit alles een patroon zien, een langzaam maar zeker voortgaande beweging van de menselijke geschiedenis leidend naar een climax, een zeer ingrijpende gebeurtenis.

Veranderingen die een hele samenleving treffen gebeuren nooit van de één op de andere dag, alhoewel het daar voor het gevoel van veel mensen wel op lijkt. Gedurende een zeer lange periode is het fundament gelegd, steen voor steen, voor een misleiding in de gedachten van mensen, die niet enkel één land, maar de gehele wereld gaan overspoelen.

De Bijbel vertelt ons, dat er een wezen is die tot zo iets dergelijks in staat is. Zijn naam is lucifer. Hij was een van Gods hoogste schepselen, een engelvorst, zijn naam betekent “lichtdrager”. Jesaja 14:12-15 en Ezechiel 28-11-19 leren ons over zijn karakter, en God’s oordeel over hem. Toen hij van Gods heilige berg werd verstoten verloor hij zijn hoge en heilige positie voor “de Oude van Dagen”, maar hij behield vooralsnog zijn onvoorstelbare bovennatuurlijke intelligentie en macht.

Er zijn twee misleidingen die zijn doel dienen.

Ten eerste: twijfel zaaien omtrent Gods Woord, door het te verdraaien tot het iets betekent wat God helemaal niet gezegd of bedoeld heeft.

Ten tweede: ons te overtuigen dat wij het recht, de mogelijkheid en de macht hebben gelijk aan God te worden. Lucifer weet donders goed dat dat helemaal niet kan, net zomin als hij dat kon.

Maar heel weinig mensen onderkennen het feit dat de geschiedenis van de mens in feite een slagveld is. De strijd wordt gevoerd door satan en zijn legermachten tegen onze Schepper, de prijs is onze zielen. De keus aan een ieder van ons is, aan wie hij/ zij loyaal wil zijn, en wie te vereren.

De satan is er door de eeuwen heen in geslaagd aanbidding voor zichzelf te realiseren, doormiddel van het introduceren van een waaier van valse religies, sekten en zelfs onverhulde satansaanbidding.

Wordt vervolgd.

Het laatste nieuws over Bilderberg

 

bron: infowars.com 

Oudgediend onderzoeksjournalist Jim Tucker heeft de agenda van Bilderberg 2009 onthuld. Daarbij inbegrepen is een plan voor een wereldwijd ministerie van gezondheid, een wereldwijde schatkist, en een verkorte depressie in plaats van een langere economische neergang.

 Tijdens een interview in de Alex Jones show, sprak Tucker over de voormalige Zweedse minister president en regelmatig Bilderberg bijwoner Carl Bildt, die “een speech heeft gehouden waarin hij bepleitte om de World Health Organisation (WHO) om te vormen tot een wereldwijd ministerie van gezondheid, en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) om te vormen tot een wereldwijd ministerie van financien. Beide uiteraard onder regie van de VN.” Tucker merkte daarbij op dat deze voorstellen gigantische stappen betekenen in de richting van een wereldregering, die Bilderberg van plan is te realiseren, maar waarvan de uitvoering de afgelopen 10 jaar behoorlijk is tegengewerkt.

Tucker zei dat Bilderberg is gefocust op het benadrukken van problemen veroorzaakt door de economische crisis, alsmede de dreiging van een ziekte-pandemie, als middel om centralisatie van de macht te rechtvaardigen. Volgens Tucker besprak Carl Bildt ook de opwarming van de aarde, in de kontext van een wereldwijde belasting op CO2, iets wat reeds lang deel uitmaakt van de Bilderberg agenda. Deze wereldwijde belasting, die direkt aan de VN afgedragen zal moeten worden, zal stapsgewijs worden ingevoerd, allereerst als een onopvallende belasting aan de pomp, alvorens te worden opgejaagd tot grote hoogte als deze eenmaal overal is ingevoerd, aldus Tucker.

Wat betreft het cruciale Verdrag van Lissabon, wat afgeserveerd werd nadat Ierse stemmers dit het afgelopen jaar massaal verwierpen, zei Tucker dat Bilderberg van plan is om in het geheim afgevaardigden naar Ierland te sturen om op politieke leiders in te praten, in een hernieuwde poging dit verdrag er alsnog door te drukken. De EU vereist dat alle lidstaten dit verdrag goedkeuren voordat het wordt ingevoerd, en de Ieren zullen wéér gevraagd worden om later dit jaar per referendum te stemmen, dit terwijl ze het verdrag vorig jaar al afgewezen hadden.(!)

 Een zeer belangrijk onderdeel van de Bilderberg meeting van dit jaar was, aldus Tucker, een poging president Obama zo ver te krijgen dat hij de ratificatie van het International Criminal Court (ICC)-verdrag zou bewerkstelligen, door het ter goedkeuring aan de Senaat voor te leggen. Zijn voorganger, George Bush, heeft dit altijd tegengewerkt. “Hun taktieken zijn als volgt”, zegt Tucker, ” Obama moet de vele links georienteerde Democraten die dit ICC-verdrag graag willen in het congres paaien. Zij zijn alleen zó geschrokken van de reakties van veel kiezers die zeer tegen het overdragen van nationale soevereiniteit zijn, dat ze te bang waren om voor te stemmen -politieke lafaards. Dus Obama gaat ze nu paaien met zoiets als “geen zorgen, we hebben na de senaatsverkiezingen van 2010 meer Liberalen, dus in Januari 2011, als de nieuwe Senaat is geinstalleerd, kun je het makkelijk goedkeuren op een late zaterdagavond, als het te laat is voor de zondagkranten om er nog aandacht aan te geven. Ook de planning voor de talkshows op zondag ligt dan al vast. Dus voor jullie geen politieke consequenties.”

Tucker bevestigde -wat eerder al door Daniel Estulin bekend was gemaakt-, dat Bilderberg besproken heeft om óf een snelle economische neergang óf een lange, afmattende depessie te realiseren. “Minister van financien Geithner en Carl Bildt opteerden voor een kortere rescessie, niet een 10-jarige. Deels omdat een 10 jarige recessie de belangen van de Bilderberg-industrielen zelf ernstig zou schaden. Hoe graag zij ook een werldwijd minsisterie van arbeid en een ministerie van financien willen, ze houden ook nog steeds van geld verdienen. Een langdurende recessie zou hen grof geld kosten, omdat niemand dan nog hun spulletjes zou kopen. “Men wil het graag beperkt houden,” aldus Tucker.

Tenslotte merkte Tucker nog op, ” dat de Bilderbergers nogal grimmig keken tijdens de meeting van dit jaar, en dat, geo-politiek gezien, het er momenteel niet best voor hen uitziet. Amerikanen worden wakker, Europeanen worden wakker, hun plannen worden gedwarsboomd.”

Peperdure poppenkast

Bron: Telegraaf.nl

DEN HAAG -  Het huis der Koningin heeft in 2008 in totaal bijna 119 miljoen euro gekost. De grootste kostenposten betreffen beveiliging (ruim 40 miljoen) en het in stand houden en de renovaties van de paleizen (ruim 43 miljoen euro). Zo wordt het paleis op de Dam in Amsterdam momenteel gerenoveerd. Aan staatsbezoeken en evenementen is ongeveer 1,5 miljoen uitgegeven. Lees meer>>

 

Een berg geld voor een achterhaald instituut wat als core-business het wuiven naar medelanders, het grijnzen op foto’s,  het afleggen van bezoekjes  en het doorknippen van lintjes heeft.

Oranje aanhangers zeggen dan dat een Republiek net zo veel zou kosten. Dat waag ik ernstig te betwijfelen. Berekeningen wijzen uit dat een Republiek veel goedkoper is.

En dan nog iets, onze Koningin en sommigen van haar kinderen zijn trouwe bezoekers van de zeer geheime en ondemocratische Bilderberg conferenties.

Wat mij betreft mag deze poppenkast onmiddelijk dicht, en mogen de oranjes, net als iedereen, gewoon belasting gaan betalen.